Zwartgehoornde kapucijnaap (Sapajus nigritus)
Zwartgehoornde kapucijnaap (Sapajus nigritus)

Zwartgehoornde kapucijnaap

(Sapajus nigritus)

LENGTE: 42-56 cm. met een staart van 43-56 cm.

GEWICHT: 2,6 tot 4,8 kg.

LEEFTIJD: max. 46 jaar

LEEFGEBIED: Latijns-Amerika

HABITAT: (sub)tropische bossen

BIJZONDERHEDEN:

  • Wanneer er gevaar dreigt, trekt het dominante mannetje de aandacht,  Zodat de rest van de groep veilig kan wegkomen.

Er zijn meerdere soorten kapucijnapen, zoals de gewone kapucijnaap, de witkopkapucijnaap, de bruine kapucijnaap en de Kesi-Kesi kapucijnaap. Kapucijnapen - en met name bruine kapucijnapen - komen op veel plekken in Latijns-Amerika voor, behalve in het zuidelijke deel. Terwijl veel aapsoorten behoorlijk kieskeurig zijn als het gaat om hun leefomgeving, maakt het voor de kapucijnapen een stuk minder uit. Zo kunnen ze leven in droge bossen, regenwouden, mangroves, rivierbossen en moerassen. Alleen in gebieden waar weinig bomen staan, zoals savannes, leeft het dier niet graag. Kapucijnapen zijn behendige boomklimmers en hebben zelfs een staart om hen hierbij te helpen. Ze kunnen met hun hele gewicht aan hun 'grijpstaart' hangen.

Luidruchtige eters

Het grootste deel van de dag zijn de kapucijnapen bezig met voedsel zoeken. Niet alleen in bomen, maar ook op de grond zijn lekkernijen te vinden. Kapucijnapen eten vooral rijpe vruchten, bessen en zaden en vullen dit aan met bloemen, insecten, onrijpe vruchten, knoppen, schors, landbouwgewassen, scheuten, gom, slakken, spinnen, eieren, kleine insecten, kleine zoogdieren en jonge vogeltjes. Een behoorlijk uitgebreid dieet dus.

Als de kapucijnapen op zoek zijn naar voedsel, zijn ze behoorlijk luidruchtig. Ze springen van boom tot boom, trekken planten kapot en proberen noten open te breken met hun tanden of een stuk gereedschap uit de natuur. Dode planten breken ze open om te kijken of er binnenin nog wat lekkers zit. Het dominante mannetje mag als eerste eten en krijgt ook het beste voedsel. Daarna mogen de apen in de hogere rang eten en tot slot de minder belangrijke apen in de groep.

Meesters in communiceren                          

De kapucijnapen zijn meesters in het communiceren met elkaar. Zo hebben ze verschillende geluiden die elk een andere boodschap overbrengen. Er bestaan geluiden om de hele groep te roepen, om één aap te roepen, om vijanden af te schrikken en om de groep te waarschuwen voor gevaar. Ook hebben ze verschillende gezichtsuitdrukkingen en gebaren.

Naast deze "normale” manieren van communiceren, hebben kapucijnapen ook nog een aparte vorm van communicatie: ze wrijven regelmatig urine in hun vacht. Waarom kapucijnapen dit precies doen is niet bekend. Er wordt vanuit gegaan dat ze dit o.a. doen om te laten zien wie ze zijn. Kapucijnapen kunnen elkaar namelijk herkennen aan hun geur. Daarnaast is ook bewezen dat het andere geslacht reageert op de geur van urine. Het kan dus ook een manier zijn om een partner aan te trekken.

Smeren maar

Urine is overigens niet het enige dat kapucijnapen in hun vacht smeren. Ze smeren zichzelf ook in met sterk geurende kruiden en groente- en fruitsoorten, zoals knoflook, ui en citroen. Dit doen ze om parasieten en insecten te weren. Ook zit er een sociale component aan, want het insmeren gebeurt vaak in groepsverband.