Tijger Sona leefde 16 jaar lang in een circus in Portugal. Onlangs konden we hem naar ons opvangcentrum in Spanje brengen. Nu hij is hersteld van zijn salmonella-besmetting en zijn quarantaineperiode erop zit, heeft hij voor het eerst toegang gekregen tot zijn buitenverblijf. Dat ging niet zonder aarzeling.
Ondanks dat de luiken naar het buitenverblijf open waren, bleef Sona lange tijd binnen. Hij had behoefte aan rust en afzondering. Via een camera konden we hem op afstand in de gaten houden.
Uiteindelijk was het dan toch zover: Sona zette zijn eerste stappen naar buiten en begon voorzichtig zijn nieuwe leefomgeving te ontdekken.
Ondanks dat de luiken naar het buitenverblijf open waren, bleef Sona lange tijd binnen. Hij had behoefte aan rust en afzondering. Via een camera konden we hem op afstand in de gaten houden.
Uiteindelijk was het dan toch zover: Sona zette zijn eerste stappen naar buiten en begon voorzichtig zijn nieuwe leefomgeving te ontdekken.
Voorzichtig en terughoudend
Op de dag dat Sona voor het eerst naar buiten mocht, openden de dierverzorgers van de afdeling Grote Katachtigen al vroeg in de ochtend de luiken naar het tussenverblijf. Sona was duidelijk nerveus en uiterst alert en bleef binnen. Ook toen enkele uren later de luiken naar het buitenverblijf opengingen, koos Sona ervoor om te wachten. Urenlang observeerde hij vanuit de veiligheid van zijn binnenverblijf de wereld in zijn buitenverblijf.
Langzaam, maar vol vertrouwen
Vier uur later, met alleen de stille aanwezigheid van onze camera, waren we getuige van een bijzonder moment: Sona stapte voor het eerst naar buiten. Hij liep slechts een klien stukje en concentreerde zich vooral op het vinden van een rustige plek om te gaan liggen en zijn omgeving verder in zich op te nemen. Tijdens het lopen was de mankheid aan zijn linkerachterpoot goed zichtbaar. We weten dat zijn pootkussen daar beschadigd zijn.Sona keek aandachtig om zich heen, naar zijn nieuwe buren en zijn onbekende omgeving. Vooral zijn neus was constant in beweging: hij genoot vermoedelijk van de geuren van de lente en van de frisse buitenlucht, een ervaring die hij in jaren niet had gehad.
Eerst bleef hij dicht bij de deur, waarna hij verderop een zonnige plek vond. Daar bleef hij lange tijd rustig liggen.
Video: Sona naar buiten
Nauwlettend gevolgd
Zoals tijdens de veterinaire controle is vastgesteld, moeten de zweren aan Sona’s voetzolen nog verder genezen. De natuurlijke ondergrond in zijn buitenverblijf zal daarbij helpen, omdat deze minder vochtig is dan het beton of metaal waarop hij jarenlang heeft moeten leven. Sona krijgt alle ruimte om in zijn eigen tempo te wennen, terwijl we zijn gezondheid en ontwikkeling nauwlettend blijven volgen.We hopen dat hij gaandeweg de spierkracht terugwint die hij mist en dat hij weer mag worden wat hij altijd al was en nooit had mogen verliezen: een majestueuze tijger.
