 Geschiedenis
Al 40 jaar
In de jaren '60 vingen Okko en Riga Reussien hun eerste aap - een zenuwachtig doodshoofdaapje - op. Het bleef niet bij deze ene aap. Steeds meer mensen brachten hun uitheemse dieren bij hen thuis in Amstelveen.
In het begin betaalden zij de verzorging van alle apen zelf. Dat kostte veel geld. Op 14 april 1972 richtten Okko en Riga Stichting AAP op, zodat mensen donateur konden worden. Ondertussen waren het huis en de tuin veel te klein geworden voor zo veel dieren. De gemeente Amstelveen had een oude bloemenkas, waarin Stichting AAP alle apen tijdelijk kon opvangen.
De gemeente Amstelveen wilde de kas terug en dus verhuisde Stichting AAP in augustus 1996 met alle dieren naar Almere. Daar bouwden we een grote apenhal, een tropische kas, de quarantaine, de Apeneilanden (2001), het Chimpanseecomplex (2006), en heel veel buitenverblijven. De dieren kregen meer ruimte en er is plaats voor nog meer uitheemse dieren in nood.
 Doel van Stichting AAP
Stichting AAP is een opvangcentrum voor apen en andere niet-gedomesticeerde uitheemse kleine zoogdieren. Niet-gedomesticeerd wil zeggen dat de dieren nooit geleerd hebben zich aan mensen aan te passen. Het zijn wilde dieren. Uitheems, of ook wel exotisch, betekent dat de dieren in Nederland niet in de natuur voorkomen.
Het eerste doel van Stichting AAP is om de dieren een goede opvang te geven. Met veel rust en gezonde voeding proberen we ze geestelijk en lichamelijk weer in orde te krijgen.
Als een dier weer is opgeknapt en bij soortgenoten zit, gaan we op zoek naar een nieuw thuis. Het liefst voor de hele groep, maar soms ook voor een dier alleen, als er ergens anders al soortgenoten voor hem zijn. Dat is het tweede doel van Stichting AAP: herplaatsing in een mooie dierentuin of een reservaat.
Een derde, heel belangrijk doel is het geven van voorlichting. Jammer genoeg is het nog steeds niet verboden om een wasbeer of prairiehondje aan te schaffen. Maar een wild dier zal nooit een leuk en lief huisdier worden. Het blijft dus nodig om mensen te waarschuwen. Wilde dieren horen niet in huis!
Organisatie van Stichting AAP
Steeds meer dieren... en mensen
Okko en Riga Reussien, de oprichters van Stichting AAP, kregen al gauw hulp van enthousiaste vrijwilligers, want de verzorging van de apen was veel werk en er kwamen steeds meer dieren bij. Daarom kwamen er ook steeds meer vrijwilligers bij. In 1972 was de organisatie al zo groot dat er een officiële stichting werd opgericht.
Toen heetten we nog Stichting A.A.P., een afkorting van Stichting Apen Adoptie en Protectie. Maar behalve apen, vingen we ook steeds meer andere uitheemse dieren op. Omdat we die dieren even belangrijk vonden, paste de afkorting niet meer bij ons. Een nieuwe naam aannemen was lastig, omdat we intussen bekend waren geworden. Daarom heten we nu gewoon: Stichting AAP, met een soort 'achternaam' die precies zegt wat we zijn: Opvang voor uitheemse dieren.
Mooiste moment
AAP is uitgegroeid tot een grote en professionele organisatie, met zo'n 70 betaalde medewerkers en nog steeds heel veel vrijwilligers. Onze apen komen uit heel Europa en we werken samen met allerlei internationale dierenbeschermingsorganisaties. Je kunt daarom rustig zeggen dat Stichting AAP nu een Europees opvangcentrum is.
Eén ding is hetzelfde gebleven: iedereen zet zich net zo enthousiast in als die oorspronkelijke vrijwilligers. Met elkaar werken we hard om alle exotische wilde dieren die hulp nodig hebben, de beste zorg te geven. Ook geven we voorlichting, om mensen duidelijk te maken dat ze geen uitheems dier als huisdier moeten nemen. Dan hoeven ze zo`n dier ook niet meer af te danken. Dát zal het allermooiste moment in het bestaan van Stichting AAP zijn: dat we onszelf kunnen opheffen omdat we niet langer nodig zijn.
Meer afdelingen
In een grote organisatie zijn er natuurlijk meer afdelingen dan in een kleine. Met zoveel medewerkers is er bijvoorbeeld een aparte Personeelsafdeling nodig. Als een bedrijf meer dan 50 personeelsleden heeft, is er ook altijd een Ondernemingsraad, waarin de medewerkers meedenken over de plannen van de directie.
Bij Fondsenwerving houden ze zich bezig met de inkomsten, het geld dat we nodig hebben. Financiën zet alle inkomsten en uitgaven keurig op een rijtje. Bij de Receptie helpen ze iedereen die opbelt of op bezoek komt. De Huishoudelijke Dienst zorgt ervoor dat alle medewerkers kunnen eten en in schone kantoren werken.Voor het onderhoud van de gebouwen, het terrein en de dierverblijven, en het maken van transportkooien voor de dieren, hebben we een Technische Dienst. Alle bouwprojecten van AAP worden bedacht door een speciale Projectgroep. En natuurlijk hebben we heel veel medewerkers voor alles wat met de dieren te maken heeft: Opvang, Verzorging en Herplaatsing.
In dit organigram (of organogram) kun je zien hoe AAP is opgebouwd.
Geldzaken
Door wie wordt Stichting AAP betaald?
Stichting AAP is onafhankelijk, wat betekent dat we geen geld van de regering krijgen. Dat AAP haar doel kan bereiken, hebben we te danken aan al die mensen, bedrijven en fondsen die ons werk zó belangrijk vinden dat ze er geld voor willen geven. Stichting AAP is dus een particuliere organisatie, los van de overheid.
Het is ook weer niet zo dat we ons niets van de overheid hoeven aan te trekken. Net als iedereen die in Nederland woont, moeten we ons aan de voorschriften houden. Maar dat vinden we eigenlijk wel prettig, want als wij ons aan de regels moeten houden (bijvoorbeeld over hoe groot een verblijf moet zijn en hoe de dieren vervoerd moeten worden), dan moeten fokkers en handelaren dat óók. Terwijl die er anders misschien minder geld voor over hebben.
Goed Doel
AAP is een stichting, en maakt daarom geen winst. Ook dat is een regel: een stichting mag niet commercieel zijn. AAP hoort tot de 'Goede Doelen' van Nederland. Om ervoor te zorgen dat alle Goede Doelen hun geld alleen maar gebruiken om te doen waarvoor ze zijn opgericht, is er een organisatie die dat precies in de gaten houdt: het CBF (Centraal Bureau Fondsenwerving). Elk jaar controleert het CBF de boekhouding van alle Goede Doelen in Nederland. Als alles in orde is, krijgt zo`n organisatie een keurmerk van het CBF. Dat is een soort garantie voor het publiek, dat het geld goed wordt besteed. Stichting AAP heeft zo`n keurmerk.
Donateurs
AAP heeft geen leden, maar donateurs. Van een stichting kun je namelijk geen lid worden, zoals van een vereniging. Je kunt een stichting wel helpen, bijvoorbeeld door geld te geven. Iedereen die dat doet heet een donateur (van het Latijnse woord voor geven: donare). Stichting AAP heeft er 55.000!
Ook wordt AAP gesteund door allerlei bedrijven en fondsen. Verder zijn er heel veel mensen die ons helpen door het sparen van AirMiles, of het inzamelen van oude cartridges en mobieltjes. Ten slotte kunnen mensen en bedrijven een dier van AAP adopteren. Bij elkaar zijn dat er nog eens 50.000!
Apenote
Vier keer per jaar krijgen alle donateurs ons blad Apenote, zodat ze op de hoogte blijven van het wel en wee bij AAP. Eenmaal per jaar krijgen ze, en alle anderen die ons steunen, het jaarverslag, waarin we vertellen hoe we het geld hebben uitgegeven. Want daar hebben die gulle gevers natuurlijk wel recht op!
|
