Opvang algemeen

Herkomst

Een ellendige tijd

Uitheemse dieren komen niet voor niets bij Stichting AAP terecht. Meestal hebben ze ellendige dingen meegemaakt. Ze komen op een paar manieren bij AAP terecht. Ze zijn:

Afgedankt door hun eigenaren

Veel mensen weten wel dat een wild dier geen huisdier is. Toch wonen er nog veel van deze dieren, legaal of illegaal, in gewone huizen. Dat gaat meestal niet goed.

Een stinkdier in huis maakt door zijn graafwerkzaamheden enorm veel troep. Apen lijken lief en schattig als ze klein zijn, maar een volwassen aap is levensgevaarlijk. Het baby-kaaimannetje dreigt op den duur zijn diner van vlees en vis uit te breiden met de vingers van de eigenaar. Groepsdieren, zoals apen en papegaaien, kwijnen weg als ze geen soortgenoten om zich heen hebben.

Mensen hadden verwacht een leuke huisgenoot te krijgen, maar dat pakte anders uit. Daarom worden veel uitheemse dieren na een poosje weggedaan door hun eigenaar. Ze worden bij een opvangcentrum, zoals Stichting AAP, gebracht of soms gewoon in het bos losgelaten.

Afkomstig van dierentuinen, proefdierlaboratoria of circussen

Bij Stichting AAP komen vaak apen uit een circus of slechte dierentuintjes. Deze dieren zijn vaak verwaarloosd, eenzaam geweest en soms zelfs helemaal krom gegroeid doordat ze hun hele leven in een te klein kooitje hebben gezeten. Proefdieren krijgen, nadat ze voor proeven zijn gebruikt, meestal een spuitje. Sommigen hebben geluk en komen bij Stichting AAP terecht.

Slachtoffer van illegale handel

Sommige dieren worden door de douane ontdekt aan de grens, zoals op Schiphol of in de havens. Ze zijn stiekem het land binnen gesmokkeld in colaflessen, doosjes of handbagage. Vaak zijn de dieren er heel slecht aan toe.

Ook haalt de politie verboden dieren weg bij mensen die ze in huis hebben zonder vergunning.

Opvang

Patiënten beter maken 

Stichting AAP is géén dierentuin, waar de dieren voor altijd blijven. Je kunt ons beter vergelijken met een honden- en kattenasiel, waar zwervende of afgedankte huisdieren worden opgevangen tot er een nieuw baasje voor ze is gevonden. Of met een ziekenhuis. Daar gaan de patiënten ook weg zodra ze beter zijn, en komt hun bed vrij voor nieuwe patiënten.

Bij Stichting AAP kun je het beste denken aan een psychiatrisch ziekenhuis, omdat veel van onze patiënten aanpassingsproblemen en gedragsstoornissen hebben

Voordat er nieuwe dieren bij Stichting AAP worden opgenomen, moet er heel wat geregeld worden. Dat doen de medewerkers van de afdeling Opvang en Herplaatsing. Op deze afdeling komen alle verzoeken om opvang binnen: van particulieren die hun lastige huisdier kwijt willen en dierentuintjes die gaan sluiten, van de politie en de A.I.D. (Algemene Inspectie Dienst) die dieren in beslag hebben genomen, en van dierenbeschermingsorganisaties of andere opvangcentra. De medewerkers van Opvang en Herplaatsing doen eerst navraag bij de dierverzorgers van de verschillende afdelingen, of ze plaats hebben voor een nieuw dier. Pas als dat zeker is, kan het dier komen.

eerste fase

De opvang bij Stichting AAP verloopt in een paar stappen of fases. De eerste bestaat uit lichamelijk onderzoek en, als dat nodig is, behandeling. Want een dier moet natuurlijk wel gezond zijn voor hij bij soortgenoten komt.

tweede fase

Na de opnametijd gaat de fase van de normale verzorging in. Die vindt plaats in de verschillende afdelingen. Bij welke groep een dier geplaatst wordt hangt van diverse dingen af:

• leeftijd (een jong en actief dier komt bij voorkeur terecht bij een paar leeftijdgenootjes, met wie hij zijn energie kwijt kan. Omgekeerd zal een oud dier, dat zich niet meer zo makkelijk kan aanpassen, zich prettiger voelen tussen een paar rustige soortgenoten)
• soort (groepsdieren hebben het nodig om met hun eigen soort te leven. Je kunt niet zomaar verschillende soorten bij elkaar zetten)
• lichamelijke toestand (in een groep gezonde dieren moet de nieuweling, om mee te kunnen komen, ook in goede conditie zijn)
• geestelijke gezondheid (een dier met gedragsproblemen verstoort de eenheid van de groep)

derde fase

Als een dier geestelijk en lichamelijk weer helemaal in orde is komt het in de laatste en mooiste fase: hij of zij is, samen met groepsgenoten of alleen, geschikt voor herplaatsing. De medewerkers van de afdeling Opvang en Herplaatsing gaan op zoek naar een fijn plekje in een mooie dierentuin of een reservaat.