Wasbeer

De wasbeer behoort tot de familie van kleine beren, met een verspreidingsgebied dat vrijwel geheel Noord-Amerika omvat. Ze leven gewoonlijk in bosgebieden, in de buurt van water, dat een belangrijke bron van voedsel is, zoals krabben en andere kleine waterdieren.

Geen knuffelbeer

Met hun grappige oogmasker zien wasberen er vertederend uit, maar wie meent een gezellige huisgenoot te hebben aangeschaft, komt bedrogen uit. Deze behendige klimmer en visser is zelden overdag actief, hij heeft geen zin in een stevige strandwandeling of een vrolijk potje stoeien met de kinderen. Als half-solitair dier heeft een wasbeer ook geen behoefte aan gezelschap. Liever gaat hij `s nachts in z`n eentje op zoek naar eten, waarbij zijn gevoelige vingers hem goed van pas komen: daarmee maakt hij gemakkelijk de koelkast open en kiepert hij de vuilsnisbak om. Wegens zijn instinctieve voorkeur voor water staat regelmatig de keuken of badkamer blank.

Een wasbeer opvoeden is onmogelijk. Een corrigerende tik zal hem er juist toe brengen te gaan grommen en bijten. Veel eigenaren sluiten het onhandelbaar geworden dier dan in een kooi op, waardoor zijn frustratie nog toeneemt.

Vrijwel alle wasberen zijn gastheer van een specifiek soort spoelworm, waar zij zelf geen last van ondervinden. Bij andere dieren én mensen kan deze parasiet echter ziektes verwekken, soms met dodelijke afloop. Door de uitzonderlijk lange latentietijd van de eitjes (15 jaar!) is de worm bijzonder moeilijk te bestrijden. Een kooi waar eenmaal een wasbeer in heeft gezeten vormt dus nog jaren een gezondheidsrisico.