Stinkdier

Familie van de marterachtigen, ook wel stinkdas genoemd. Wijd verbreid in Noord-Amerika, van Zuid-Canada tot Mexico. Met hun dikke, artistiek zwart-wit gestreepte vacht zijn stindieren bijzonder mooi om te zien. Hun weinig agressieve natuur maakt ze verder tot een gewilde huisgenoot.

Stinkdieren die als huisdier worden gehouden, worden meestal direct van hun stinkklier ontdaan. Deze vorm van 'castratie' is niet te vergelijken met de seksuele castratie van honden en katten: daarbij worden de dieren van hun voortplantingsorganen ontdaan maar niet van hun wapens: hun klauwen en tanden. Een stinkdier heeft echter geen ander verdedigingsmechanisme dan een effectief gerichte sproeibeurt van zijn stinkklier - zó doeltreffend dat zelfs de grootste beer ervoor op de vlucht slaat! Zijn tanden en klauwtjes zijn weliswaar goed ontwikkeld, maar hij kan er geen vijand mee verslaan. Een stinkdier zijn klier ontnemen betekent dus: hem volstrekt weerloos en hulpbehoevend maken.

Nog afgezien van de verminking, is een stinkdier geen leuk gezelschap. Als schemerdier laat hij zich pas zien als de zon ondergaat, wat hem minder geschikt maakt voor deelname aan het gezinsleven. Holengraver als hij van nature is, blijkt hij daarnaast een vernielzuchtige huisvriend.