Neusbeer

Kleine berensoort, voorkomend van het zuiden van de Verenigde Staten tot beneden de evenaar. Neusberen danken hun naam aan hun vooruitstekende reukorgaan waarmee ze de grond naar voedsel afzoeken, zoals insecten en wormen. Als gretige fruiteters klimmen ze daarnaast met groot gemak in bomen, waarin ze 's nachts, opgerold in de oksel van een tak, ook slapen.

Dit vriendelijk uitziende beertje met zijn koddige neus heeft de laatste jaren een grote populariteit als huisdier verworven. Wie een neusbeer in huis haalt komt echter snel tot de ontdekking dat het dier zich niet leent voor een leven binnenshuis. Neusberen zijn bijzonder nieuwsgierig, alles wat ze tegenkomen onderzoeken ze op eetbaarheid: kleding, schoeisel, kussens en ander zacht materiaal trekken ze met hun scherpe klauwen en hoektanden kapot (en vaak eten ze het ten dele op, wat de eigenaar op hoge dierenartsrekeningen komt te staan). In hun gulzigheid zijn ze niet af te remmen – een tik op hun gevoelige neus zal juist een kwaadaardige reactie uitlokken. Hun verbazingwekkende snelheid maakt ze daarbij tot gevaarlijke tegenstanders.

Naarmate ze ouder worden vertonen neusberen een grilliger gedrag, dat de huiselijke gezelligheid nog verder aantast. Hun voorliefde voor hoge slaapplaatsen, waar de doorsnee woonkamer niet op is berekend en hun - vooral bij volwassen mannetjes - doordringende geurmarkering, zorgen er ten slotte voor dat het dierlijke woongenot de overhand krijgt. Dan is de neusbeer erin geslaagd het hele huis om te toveren tot een fijn, stinkend nest.