|
Amerikaanse moerasschildpad, gekenmerkt door een opvallende rode vlek achter de ogen. Net als andere schildpadden kan hij bijzonder oud worden, rond de 50 jaar, en zijn schild kan uitgroeien tot 30 centimeter. Hij leeft in ondiep water, waar hij regelmatig uit klimt om te zonnebaden.
Het leven van een roodwangschildpad in gevangenschap is door ondeskundige behandeling vaak een langgerekt drama. Bij aanschaf van een jong dier - ter grootte van een 2-euromunt – heeft de eigenaar vaak nog geen idee wat voor een kolos zijn kleintje zal worden, en hij koopt een aquarium waar een goudvis nog geen genoegen mee zou nemen. Zo raken heel wat roodwangschildpadden gestremd in hun groei en ontwikkelen ze zich niet volledig. Veel kopers beseffen evenmin dat een moerasschildpad geen waterschildpad is. Het dier krijgt geen plek om te rusten en zijn schild te laten drogen, maar is gedwongen almaar door te zwemmen. Vaak wordt hij tot barstens toe gevoerd met sla, terwijl roodwangschildpadden voornamelijk vleeseters zijn. Gevolg: schildrot door kalk- en mineralentekort. Als een schildpad niet meer gewenst is kiezen veel eigenaren een makkelijke oplossing: dumpen in een gracht of sloot. Meestal sterft het dier dan, door kou of gebrek aan voedsel. Maar soms zitten er overlevers bij, die zich ook nog eens weten voort te planten. Dan sterft alle andere fauna in die sloot of gracht, want roodwangschildpadden zijn slokops. Advies: koop geen roodwangschildpad, en laat hem zeker niet los. Meer informatie over alle soorten schildpadden is te verkrijgen bij Stichting SOPTOM Nederland, www.schildpaddenverzorging.nl.
|