Nootjes in je broekzak

Er is weer een bewoner van de Zoogdierafdeling vertrokken: Kaukasuseekhoorn Daha (de foto is van een andere Kaukasuseekhoorn). Ze was een energiek en nieuwsgierig dier - zoals de meeste eekhoorns – dat altijd precies in de gaten had dat je nootjes in je broekzak had. Wist je trouwens dat eekhoorns noten onder de grond kunnen ruiken? Anders zouden ze hun voorraad niet meer kunnen terugvinden.

Die nootjes in de broekzak van de dierverzorgers waren er om Daha te belonen als ze in het sluisje kwam. Zodra ze naar binnen wipte en verwachtingsvol bleef zitten, deden we het deurtje dicht en beloonden we haar met een nootje. Op deze manier wende ze eraan om opgesloten in het sluisje te zitten. Gelukkig maar, want daardoor bleef ze kalm toen ze in het transportkistje kwam om de lange reis naar de ‘Zoologischer Garten Halle’ in Duitsland te maken. Veel geluk, Daha!

Leuke adresjes

Voor bijna alle andere eekhoorns bij AAP hebben we ook al leuke adresjes op het oog. Maar hun herplaatsing laat nog even op zich wachten. Het zou fantastisch zijn als de Amerikaanse grijze eekhoorn Lini samen met haar vriendin Ainu, een Japanse eekhoorn, eindelijk kan afreizen naar Zuid-Afrika! Helaas moeten we vaak langer geduld hebben dan we zouden willen, en de eekhoorns ook.

Doeraks plezier

Neusbeer Doerak is een beetje eenzaam. Bij AAP krijgen we vaak neusberen, maar ze zijn allemaal herplaatst ? en nu is Doerak onze enige neusbeer. Hij vertoont veel afwijkend gedrag, zoals voortdurend heen en weer lopen – hij is zelfs kaal in zijn liezen omdat hij constant over een richel schuurt. We proberen hem van dat gedrag af te helpen door hem veel verrijking te geven: brokkenballen, dozen, kongs, boomstammetjes met gaten die we met iets lekkers vullen… Doerak heeft er ook best plezier mee, maar zodra de ballen, dozen, kongs en boomstammetjes leeg zijn vervalt hij weer in zijn oude gedrag. Wij wensen nooit dat er nieuwe dieren bij AAP komen (want die hebben immers geen fijn leven gehad) maar voor Doerak zou het goed zijn om een soortgenoot te krijgen.

Dit is de laatste aflevering van het Dagboek van de Zoogdieren van dit jaar. Bovendien houden we er nu een maandje mee op. In september gaan we verder met het Dagboek van Primadomus. Tot dan!