Dagboek Zoogdieren

Nootjes in je broekzak

Er is weer een bewoner van de Zoogdierafdeling vertrokken: Kaukasuseekhoorn Daha (de foto is van een andere Kaukasuseekhoorn). Ze was een energiek en nieuwsgierig dier - zoals de meeste eekhoorns – dat altijd precies in de gaten had dat je nootjes in je broekzak had. Wist je trouwens dat eekhoorns noten onder de grond kunnen ruiken? Anders zouden ze hun voorraad niet meer kunnen terugvinden.

Geschreven door Christine | zaterdag, 30 juli 2011 | Views (247)

Eén grote hoop

Deze week kwamen er drie nieuwe wasberen op de Zoogdierafdeling: Demos, Anastasia en Margarita. De eerste twee leven samen en Margarita woont (nog) alleen. Natuurlijk gaan we proberen haar bij haar landgenoten te voegen(ze komen alledrie van Cyprus, dus dat is makkelijk praten voor de dieren ?) maar als dat niet lukt gaan we andere combinaties proberen. Keus genoeg, want op dit moment zijn er op de afdeling drie groepen. De grootste groep bestaat uit zes dieren en verder hebben we nog twee groepjes van drie.

Geschreven door Christine | zaterdag, 23 juli 2011 | Views (308)

Brutale kindertjes

We hebben nieuwe witoorpenseelaapjes op de afdeling: moeder Noha met haar zoontje Djump en haar dochter Conga, en apart van hen het vrouwtje Sweetie (helaas hebben we geen foto’s van de dieren, dus hierbij andere foto’s). Het gezinnetje is helaas bij hun vorige eigenaar zo slecht verzorgd - geen kalkrijk voedsel en te weinig zonlicht - dat ze erg zwakke botten hebben. Noha heeft oude breuken in bijna haar hele lichaam… Ze loopt dan ook mank, wat nooit meer helemaal goed zal komen.

Geschreven door Christine | zaterdag, 16 juli 2011 | Views (243)

Gaande en komende bewoners

Afgelopen week zijn de twee dingo’s Biff en Ufi (foto) herplaatst. In een leuke dierentuin in Noord-Spanje hebben ze een fijn verblijf gekregen van 1000 m2! Meer dan genoeg ruimte voor deze twee oudere honden die wel van een wandelingetje houden, maar niet meer zo nodig hoeven te rennen en ravotten. Juist gewoon, rustig lopen is erg goed voor Ufi, die heupdysplasie (een aandoening aan de heupbeenderen) heeft. Hopelijk genieten ze nog lang van hun oude dag!

Geschreven door Christine | zondag, 10 juli 2011 | Views (259)

Uit het oog, maar niet uit het hart

Alle prairiehondjes zijn dan wel herplaatst, maar toch zitten we niet zónder. Een oude bekende kwam terug: prairiehond Pluis. Een paar jaar geleden was hij herplaatst op een leuk adres in Nederland, waar hij kennismaakte met een vrouwtje. Ze hadden het heel gezellig samen, maar toen het vrouwtje overleed kreeg AAP het verzoek om Pluis terug te nemen. Hij was kerngezond, dus misschien kon hij nog ergens anders gelukkig worden? Natuurlijk namen wij Pluis op, want voor AAP is het niet: uit het oog uit het hart!

Geschreven door Christine | dinsdag, 05 juli 2011 | Views (282)

Dagboek van de Zoogdieren, februari 2011

Februari 2011 - Het is rustig op de Zoogdierafdeling. Kort geleden zijn er veel dieren vertrokken en hun plaats is nog niet door nieuwe dieren ingenomen. Voor sommige soorten, bijvoorbeeld wasberen, duurt de quarantainetijd erg lang. Dan duurt het ook heel lang voor ze lekker buiten kunnen spelen in de Zoogdierrennen. Maar natuurlijk zijn er nog genoeg dieren op de afdeling om de dierverzorgers aan het werk te houden! Meerkatten, witoorpenseelaapjes, prairiehondjes, degoes, dingo’s, wasberen, neusberen, een poolvos en verschillende soorten eekhoorns.

Geschreven door Christine | maandag, 04 juli 2011 | Views (144)

Lessen voor dieren

Jammer dat februari maar 28 dagen heeft... Het is alweer de laatste dag van de maand en we hebben nog lang niet alles verteld - sommige dieren zijn nog helemaal niet aan bod gekomen! Neem bijvoorbeeld de dingo's Biff (foto) en Ufi. Het gaat goed met ze, daarom is er ook niet veel nieuws te melden, maar ze moeten natuurlijk wel genoemd worden.

Geschreven door Christine | maandag, 28 februari 2011 | Views (432)

Lentegevoel

Het is (weer) koud, maar toch voel je het overal: de lente is in aantocht! Er ligt een groengeel waas over de forsythiastruiken, vroege krokussen kleumen in het grasveld en de vogels beginnen al nestmateriaal te verzamelen.

Op de Zoogdierafdeling zie je zulke tekenen minder, omdat onze dieren uit andere landen komen. Hun lentegevoel valt dus niet altijd samen met het onze. Maar toch ontwaken bijvoorbeeld de boeroendoeks nu uit hun winterrust. Chorda (foto) en Tjoemi zijn een stuk actiever dan een maand geleden.

Geschreven door Christine | woensdag, 23 februari 2011 | Views (420)

Verwarrend

De Zoogdierafdeling heet zo omdat hier alle zoogdieren zitten die géén aap zijn (want daarvoor hebben we de Apenafdeling, anders gezegd de Primatenafdeling). Maar op de Zoogdierafdeling woonden altijd al de kleine tropische apensoorten zoals witoorpenseelaapjes, waar het in de Primatenhal te koud voor was, en sinds een jaar of twee zijn ook de groene meerkatten vaste bewoners van de Zoogdierafdeling... Een beetje verwarrend!

Er zijn nu twee groepen groene meerkatten op de Zoogdierafdeling: die van Abuja, met de vrouwtjes Terra (op de foto zit ze links van Abuja) en Moussa, en de de groep van Malta, met de volwassen man Biko, het vrouwtje Angèle en de puberjongen Machmuga.

Geschreven door Christine | zondag, 13 februari 2011 | Views (453)

Wel en wee van de eekhoorns

Allereerst willen we een geliefde bewoner van de Zoogdierafdeling herdenken: de Noord-Afrikaanse grondeekhoorn Peewee. Meer dan tien jaar woonde hij bij ons. Hoewel eekhoorns over het algemeen erg territoriaal (lees: agressief) zijn, viel Peewee juist op door zijn beminnelijke karakter. Hij was aardig tegen zowel de verzorgers als zijn buren. Geen wonder dat hij altijd werd uitgekozen voor gedurfde samenvoegingen, bijvoorbeeld met andere (eekhoorn)soorten. Een enkele keer ging het mis, bijvoorbeeld omdat zijn nieuwe groepsgenoot bang was of in stress raakte, maar door Peewee's rustige karakter ging het meestal goed. Met name de Chinese gestreepte boomeekhoorns Swin en later Hoelang, konden het uitstekend met Peewee vinden. Het enige nadeel was dat de boomeekhoorns behoorlijk dik werden, omdat ze graag méé-aten van Peewee’s maaltijd! Omdat hij geen tanden meer had, werd al zijn voedsel geprakt, waar de anderen ook wel pap van lustten… Maar Peewee zelf kon dat niets schelen. Zolang hij maar genoeg te eten kon vinden (en daar zorgden we wel voor) en een fijn slaaphuis had (want hij sliep steeds meer), vond hij alles best. Zonder Peewee zal de afdeling niet meer hetzelfde zijn.

Geschreven door Christine | zaterdag, 05 februari 2011 | Views (481)