Lieve lipjes en boze plasjes

Buiten is het koud en mistig, maar in de quarantaine is het lekker warm. De twee witoorpenseelaapjes Ibero en Cerrada (foto) houden erg van warmte en dus voelen ze zich, knus tegen elkaar aan, helemaal op hun gemak. Zeker nu ze de verzorgers leren kennen, gaat het steeds beter. Een mannelijke verzorger vonden ze eerst tamelijk eng, maar nu heeft Cerrada haar lippen tegen hem getuit, wat een groot compliment is. Ibero doet juist zijn best tegen de verzorgers aan of over hen heen te plassen en hij kan behoorlijk goed richten… Gelukkig is er een douche in de quarantaine!

 

De zwartoorpenseelaapjes beginnen ook al aardig te wennen. Als er een mens binnenkomt die ze niet kennen beginnen alle alarmbellen te rinkelen, maar als die persoon eten en drinken komt brengen vinden ze het al gauw goed.

Verwarming laag

Omdat neusberen Ben en Boody binnenkort naar de Zoogdierafdeling gaan, waar het veel kouder is, hebben we de verwarming in hun verblijf alvast lager gedraaid. Volgende week zetten we die helemaal uit, zodat de overgang voor de heren bijna niet te merken is. Dankzij meer en eiwitrijk voedsel gaan ze de winter met voldoende weerstand tegemoet.

Brokkenstrijd

De ringstaartmaki’s zijn al bijna aan het eind van hun quarantainetijd en er is zowaar vooruitgang in de brokkenstrijd! Elke ochtend pakken de verzorgers een kniptang en verpulveren ze de brokken, waarna ze er een halve banaan doorheen prakken. De mannen smullen van de brokkenpap, maar o wee als ze op een te grote kruimel stuiten – daar eten ze dan keurig omheen.

Leuk stel

Nieuw in de quarantaine is een groep van vijf berberapen: Numidi, Kenza, Geertje, Chatzi en Kristijn. De laatste drie zijn kleine jongetjes, peutertjes nog; het mannetje Numidi en het vrouwtje Kenza zijn zo’n beetje vader en moeder van de groep. Het is een leuk stel.

 

Pepper en Amedio

Groene meerkat Pepper houdt haar overbuurman, rhesusaap Amedio, nog steeds nauwlettend in de gaten, maar haar voornaamste interesse gaat toch uit naar haar verrijking. Afgelopen week kreeg ze een extra zitplek: een zwarte bak met een deken erin. De bak was leuk, maar wat ze met de deken aan moest…? Tot de verzorgers er wat lekker onder verstopten; toen genoot ze ervan om de deken op te tillen en om te draaien.

Amedio geniet ook erg van verrijking – gelukkig maar, want hij vertoont veel afwijkend gedrag. Hij heeft de neiging zijn eigen haren uit te trekken. Als hij met verrijking bezig is heeft hij daar geen tijd voor, daarom proberen de dierverzorgers hem lang bezig te houden. Een brokkenbal is te gemakkelijk voor hem en zelfs een koker met stroop en zaadjes kost hem maar weinig moeite… Maar de ‘verrassingsdoos’ die hij deze week kreeg, nam meer tijd in beslag. Een verrassingsdoos is een grote doos met heel veel kleine doosjes waar soms iets in zit (bijvoorbeeld een noot, een rozijn of een stukje banaan) maar soms ook niets. Amedio was uren aan het zoeken!

Eigen kleding

Doodshoofdaapje Binga kreeg de bijzonderste verrijking van allemaal: haar eigen quarantainekleding. Doodshoofdaapjes zijn buitengewoon intelligent (van alle primaten afgezien van de mens, hebben ze de grootste herseninhoud) en Binga heeft daarom de behoefte om elk gedrag dat ze ziet, zelf ook te proberen. Omdat ze de verzorgers uitsluitend kent met mutsjes en mondkapjes, wil ze die zelf ook hebben. En dus zijn de verzorgers zo vriendelijk om haar af en toe een mutsje of mondkapje te geven om mee te spelen.

Dolle pret

In de quarantaine voor de wasberen is het nog drukker geworden sinds ook Rigodón, Mapache en Cachucha er hun intrek hebben genomen. Zij zijn nog erg schuchter. Ook Esmeralda is nog niet over haar angst heen – ze laat zich niet zien. Maar Vito en Mika komen intussen gemakkelijk uit hun huisjes en hebben dolle pret met de brokkenballen. Als het hen te lang duurt voor er een brokje uit valt, gooien ze de bal in hun waterbak; dan weken de brokjes er gewoon uit. Slimme dieren, wasberen!