|
Dit is de laatste aflevering van het Mei-dagboek van de Quarantaine en daarom maken we nog één rondje langs alle dieren die we de afgelopen weken aan je hebben voorgesteld. Maar we beginnen met een bewoner die een paar dagen geleden binnenkwam: serval Leone. AAP heeft nooit eerder een serval (Afrikaanse katachtige) in de opvang gehad - en trouwens ook geen egels. Maar de verblijven in de quarantaine zijn zó uitgekiend dat je ze makkelijk kunt aanpassen aan iedere diersoort.
Leone verdient nog nauwelijks de naam serval want hij is een ukkepukkie van zes à zeven weken. Helaas heeft hij al een triest leven achter de rug, waarin hij naar verschillende adressen verhuisde. De dierverzorgers hebben het druk met hem, want hij krijgt nog vijf voedingen per dag! Jammer genoeg hebben we geen foto want die hebben we zelden meteen van de dieren in de quarantaine, maar hij ziet eruit zoals elk kitten: hij heeft nesthaartjes en blauwe oogjes. Alleen is zijn vachtje gevlekt en is hij wel een maatje groter dan huiskat-kittens.
Groene meerkat Timmy-Pascal heeft zijn quarantainetijd prima doorstaan en is gisteren naar de Zoogdierafdeling vertrokken. Hopelijk mag zijn soortgenoot Benji daar ook gauw heen; het wachten is nog op één bloeduitslag.
Raak!
De Afrikaanse witbuikegels Zam en Besi lijken het uitstekend naar hun zin te hebben. Ze wisselen regelmatig van slaapplaats: de ene keer in een bloempot met stro, de andere keer in een huisje. Dus als de verzorgers gaan schoonmaken en willen weten waar ze zitten, moeten ze het hele verblijf doorzoeken - héél voorzichtig want als ze verkeerd (of eigenlijk ráák) grijpen, zitten hun steriele handschoenen vol gaatjes!
Kwetteren
Met witoorpenseelaapjes Naho, Conga en Djump gaat het steeds beter. Ze smullen van al het lekkere en vooral gezonde eten, waar wij natuurlijk heel blij om zijn. Op hun handicaps na gaat het goed met ze. Vanuit de kooi ertegenover kwettert Sweetie vaak druk mee. Hopelijk mag zij zich binnenkort weer bij het trio voegen.
Berberapen Fellah en Mounia wonen inmiddels dag en nacht samen. Alleen tijdens het uitdelen van de maaltijd moeten de verzorgers goed opletten, want Fellah is er niet aan gewend dat je eten met een ander moet delen...! Maar ook dat gaat steeds beter. Maitica zit momenteel alleen, wat voor haar ook wennen is, maar de verzorgers zetten regelmatig de buitenste deur van haar verblijf open zodat ze de anderen kan zien en zich niet eenzaam gaat voelen. Gelukkig zit hun quarantainetijd er over een paar weken op en kan ook Maitica weer met soortgenoten samengevoegd worden.
Veel beweging
Alle zes wasberen hebben afgelopen donderdag hun medische behandeling gehad en zijn gezond bevonden door de dierenarts. Er zijn röntgenfoto's gemaakt van Demos om te kijken of er een medische oorzaak was te vinden voor zijn problemen met lopen, maar op de foto's waren geen afwijkingen te zien. Waarschijnlijk heeft hij lang in een te kleine kooi moeten leven. We bieden hem nu voedsel op veel verschillende plaatsen aan, in de hoop dat hij zich door meer beweging beter gaat voelen.
De wond die we een paar weken geleden bij Margarita zagen, is mooi geheeld. Het was erg grappig én bemoedigend om te horen hoeveel positieve contactgeluiden zij maakte tijdens de narcose. In de dagelijkse omgang kan ze behoorlijk grommen tegen de verzorgers, maar onder narcose maakte ze opeens veel aardiger geluidjes. Dan moet het op den duur wel goed komen!
In juni nemen we een kijkje in blok B van de Primatenhal. |