|
Bij de chimpansees is niet veel veranderd sinds vorig jaar, behalve dan de trieste gebeurtenis van het overlijden van Bob (foto) in maart. Zijn dood kwam totaal onverwacht: het moment daarvoor ging het nog prima met hem. Later is gebleken dat hij een hartaanval heeft gehad. Gelukkig heeft hij dus niet geleden.
Net zoals bij het overlijden van Donkey, heeft de groep rustig gereageerd op Bobs afwezigheid. Ze deden gewoon de dingen waar ze altijd mee bezig zijn: eten zoeken, luieren, elkaar vlooien of elkaar achterna zitten. Blijkbaar is de groep groot genoeg om het gemis van één lid op te vangen. En Bob was altijd al een buitenbeentje die het liefst op zichzelf was.
 Geven en (vooral) nemen
Als er ’s middags een extraatje gegeven wordt, bijvoorbeeld, een ijsje, een fles met vruchtenmoes of een strooibuisje, of gewoon iets lekkers bij de lunch, zorgen de dierverzorgers er natuurlijk voor dat elk dier er eentje kan krijgen. Maar onderling zijn de chimps niet zo eerlijk. Zo trok Babsie tijdens de lunch doodleuk de banaan uit de hand van haar zus Peggy… Is dat nou zusterliefde?? Om het nog erger te maken, griste Patrick de volgende dag haar banaan weg, nét toen ze die wilde pakken. Omdat Peggy geen ruzie met Patrick durft te maken, liet ze hem begaan en zo liep ze twee dagen achter elkaar haar banaan mis. Dat zou Babsie niet overkomen zijn, dat Patrick iets van haar steelt. Ze zou de banaan direct van Patrick hebben teruggeëist! En Patrick zou hem ook terug hebben gegeven, want met Babsie wil zelfs hij geen ruzie krijgen.
Hoe het ook kan zagen we twee dagen later, toen de dierverzorgers om een uur of drie ’s middags ijslolly’s gaven in het buitenverblijf. Het was verschrikkelijk heet en Achille, die een dagje ouder wordt, wilde liever in het koelere binnenverblijf blijven. Maar natuurlijk wilde hij wel een ijslolly. Wat er precies gebeurde konden we niet zien, maar even later zat Achille binnen tevreden op zijn lolly te sabbelen zonder dat hij naar buiten was geweest. Eén van de anderen (waarschijnlijk zijn goede vriendin Peggy) moet hem dus een lolly hebben gebracht.
 Engelengeduld
Een ander strijdpunt tussen de chimpansees (of eigenlijk tussen de chimps en de dierverzorgers) is het binnengaan van Anna’s verblijf. Omdat Anna suikerziekte heeft en af moet vallen, krijgt zij een apart dieet, dat ze vanzelfsprekend ook in een apart verblijf opeet. Anna heeft echter helemaal geen zin om naar dat verblijf (nummer E) te gaan, want ze weet dat ze daar alleen maar saaie dingen als andijvie en knollen krijgt. Terwijl de anderen smullen van fruit! Ze zit dus eindeloos te teuten en te treuzelen en lijn te trekken.
Ondertussen doet de gekke situatie zich voor dat, terwijl de dierverzorgers staan te wachten en Anna aanmoedigen om naar binnen te gaan, sommige chimpansees (vooral Prudence en Peggy) door het geopende luik van verblijf D schieten en hoopvol in verblijf E gaan zitten. Ook al is Anna’s eten niet bijzonder lekker, het is in elk geval iets… Hun fruit eten ze later wel!
De dierverzorgers proberen met engelengeduld de dieren naar het juiste verblijf te schuiven, maar inmiddels is de rest van de groep, die in verblijf A en B op hun eten zit te wachten, ongeduldig geworden en slaat keihard op de muur of op de tralies.Met als gevolg dat Prudence of Peggy of een ander geen zin meer heeft om zich bij dat woest stampende gezelschap te voegen. En deze luidruchtige verwarring speelt zich niet één keertje af, maar elke dag tweemaal!
Volgende week vertellen we iets over de andere apen in Primadomus.
|
