|
Een beetje later dan de bedoeling was(omdat de Dagboekschrijfster een beetje ziek was), gaan we verder met de groep van mantelbaviaan Diallo in Primadomus. De groep bestaat uit vijf dieren: leider Diallo, Rastan, Michi, Einstein en Anando (foto). Ze leven prettig samen in de binnenverblijven en het uitgestrekte buitenverblijf in Primadomus. Anando is de laagste in rang en ook een beetje een eenling. Hij hoort niet tot de ‘kliek' van Diallo en ook niet tot die van Rastan. Maar dat betekent niet dat hij zielig is en niet meetelt! Anando is een beetje zoals chimpansee Bob vroeger was: lekker op zichzelf. Hij is van ’s ochtends tot ’s avonds buiten, zoekend naar eten en bezig met de verrijking die de dierverzorgers ’s ochtends ophangen aan de bomen en platforms. Laat Anando maar z’n gangetje gaan!
 Waakhond
Ook Rastan gaat ’s ochtends meteen naar buiten om zijn ontbijt te verzamelen en de verrijking te onderzoeken. Daarna klimt hij graag in een boom – niet om van het uitzicht te genieten want dat kent hij inmiddels wel, maar om te zien of er in de verte misschien iets spannends gebeurt. Onze Rastan zou een prima waakhond zijn, want met geluiden kan hij zijn groepsgenoten duidelijk maken of er gevaar dreigt!
Soms gaat Einstein met Rastan mee naar buiten, maar liever wil hij bij Diallo blijven die meestal binnen is. Diallo is immers de leider van de groep, dus Einstein probeert steeds in zijn buurt te blijven. Een lastige situatie voor Einstein, die het liefst naar buiten gaat, maar ja, dan kan zijn plaats bij Diallo opeens verkeken zijn. Aan de andere kant… Rastan is ook heel belangrijk en Einstein vindt het veel leuker om buiten te zijn. Hoe speel je het klaar om het twee belangrijke mannen tegelijkertijd naar de zin te maken als ze niet op dezelfde plaats zijn??
 Hup, naar buiten!
Diallo gaat meestal snel naar buiten om wat brokken te pakken, maar komt dan meteen weer naar binnen, naar Michi, die hij niet alleen wil laten. Michi is, net als Einstein, gecastreerd en fungeert daarom als een vervangend vrouwtje. Diallo is bezorgd om hem en blijft, omdat Michi niet naar buiten durft, samen met hem binnen. Heel aardig van Diallo, maar alleen hebben de dierverzorgers een ander idee over hun leven in Primadomus. Hup naar buiten, die twee!
Drie minuten
We zijn daarom een training begonnen om Michi naar buiten te krijgen. Hij kreeg zijn eten niet langer in het binnenverblijf maar in de tunnel die naar het buitenverblijf leidt. De brokken lagen steeds een klein beetje verder, zodat Michi steeds een klein beetje verder naar buiten moest schuiven om ze te pakken… En vandaag was het grote moment aangebroken: de dierverzorgers zagen hem daadwerkelijk buiten! Het duurde maar drie minuten, maar toch.
Eigenlijk was het toeval dat ze langskwamen want gewoonlijk waren ze op dat moment ergens anders bezig. Dus het was best mogelijk, dat Michi al langer buiten was. En trouwens, hoe kwam hij aan dat gebruinde gezicht? Dat hadden ze nog niet eerder opgemerkt, dat hij geen bleekneusje meer was. Misschien gaat Michi dus al veel langer naar buiten en heeft hij alleen ’s ochtends geen zin? Tja, bavianen… Je weet het maar nooit met ze! |
