IJspret

Zoals je misschien nog wel weet, bestaat de groep van Donkey uit tien chimpansees: de volwassen mannen Achille en Bob, tiener Donkey, puber Patrick, de tienerzussen Babsie en Peggy en de volwassen vrouwen Anna, Prudence, Wilma en Sita. De dieren kennen elkaar al lang en gaan heel leuk met elkaar om. Ze vlooien elkaar, spelen met elkaar, maken ruzie met elkaar en leggen het weer bij. Met al die sociale contacten zijn ze een groot deel van de dag bezig.

Maar soms slaat de verveling toch toe. Dat ken je zelf vast ook wel: hoe gezellig het met je eigen familie ook is, op een gegeven moment heb je het wel gezien met ze...! Dan wil je eens wat anders, iets spannends, iets waar je echt je aandacht bij nodig hebt.

Moeite doen

Bij de chimpansees gaat het net zo. Daarom proberen de dierverzorgers ze af te leiden met leuke dingen. Vooral als er eten in zit, willen de apen er wel moeite voor doen! IJs is een verrijking die altijd werkt. Kijk maar naar Anna op de vorige bladzij en hiernaast met haar zoon Patrick. Ze is helemaal geconcentreerd op het ijsblok. Terwijl mollige Anna weliswaar veel van eten houdt, maar helemaal niet van inspanning!

Verschillende manieren

De dierverzorgers hebben in de loop van de jaren allerlei manieren bedacht om ijsjes te maken. Soms een grote klomp ijs met plakken vruchten erin (zoals je op de foto met Bingo, in het Chimpanseecomplex, goed kunt zien) en een andere keer bevroren vruchtenpuree - een soort smoothie dus.

Ongeduld

De manier waarop de chimps het ijsje opeten is net zo verschillend als hun karakter. Sita bijvoorbeeld is een langzame genieter - ze likt het ijs zorgvuldig af en zuigt erop, net zo lang tot ze bij haar beloning is gekomen: de heerlijke vruchten binnenin. Maar dan moet je de ongeduldige Babsie zien! Laatst kreeg de groep een extra moeilijke verrijking: de ijsjes waren in plastic flesjes ingevroren. Babsie had absoluut geen zin om te wachten tot het ijs was gesmolten, dus wat deed ze: ze drukte met haar duim gewoon een flink gat in de fles. Door de kracht die ze zette, verpulverde het ijs tot kleine stukjes die ze door het gat naar buiten kon schudden en zo kreeg ze moeiteloos het lekkerste te pakken, de ingevroren kersen... Tja, zo kan het ook.

Maar helemaal moeiteloos ging het toch niet. Babsie was er behoorlijk lang mee bezig en dat was precies de bedoeling!