|
27 maart 2011 - Deze laatste aflevering van het Dagboek van het Chimpanseecomplex zou eigenlijk gewijd zijn aan afdeling Groen, want van hen hebben we alleen nog maar Noah en Oscar genoemd. Terwijl de groepen van Bie, Laurens, Ton, Huub en Tómas ook genoeg dingen beleven die de moeite waard zijn om te vertellen. Maar er is groot nieuws: in de quarantaine zit sinds afgelopen maandagavond een nieuwe chimpansee! Zijn naam is Mojo, hij is 37 jaar en komt uit België. Daar heeft hij 28 jaar eenzaam geleefd in een garage.
 Hoewel Stichting AAP, samen met de Belgische dierenbeschermingsorganisatie GAIA, al jaren bezig was om Mojo weg te krijgen uit zijn gevangenis, kwam de bevrijding toch onverwachts. Pas de dag tevoren hoorden we dat de Belgische autoriteiten Mojo in beslag gingen nemen. Razendsnel hebben we een verblijf in de quarantaine voor hem ingericht en een transportkist in de AAP-bus klaargezet.
 Vleesberg
Directeur David van Gennep ging Mojo zelf halen. Hij had Mojo al wel eens gezien (toen hij bij de eigenares van Mojo op bezoek ging om haar te vragen het dier aan AAP af te staan) maar alleen door een raampje van de garage. Nu eindelijk de deur werd opengemaakt, kon hij Mojo bij daglicht zien… Hij geloofde zijn ogen niet! Mojo was bijna niet als een normale chimpansee te herkennen: het was gewoon één grote berg vlees met vetkwabben. Hij kon nauwelijks staan, want de benen van een chimp zijn berekend op een gewicht van 45 à 50 kilo – niet op de 111 kilo die Mojo bleek te wegen! Waar natuurlijk nog bij komt dat hij al die jaren geen beweging had gehad.
Liefde
Waarom is Mojo zo afgrijselijk dik? Omdat zijn bazin er verkeerde opvattingen over liefde op na hield. In plaats van hem gezond voedsel te geven, voerde ze hem zo ongeveer alles wat slecht voor zijn gezondheid was ( trouwens ook voor mensen) ‘omdat hij het zo lekker vond.’ Elke dag kreeg hij koffie met veel suiker, spaghetti bolognese met taart of pudding toe en een biertje erbij. Als ze écht van hem hield, had ze hem groenten, fruit en apenbrokken gegeven. Want wat is het resultaat: een dier dat bijna geen stap kan verzetten, dat misschien wel hartproblemen en een vervette lever heeft en bovendien geen goede tand meer in zijn mond.
 Opgetrokken neus
En nu zitten we bij AAP letterlijk met de brokken… Mojo lust niets, al helemáál geen apenbrokken. Maar ook alle andere lekkere dingen die de dierverzorgers hem geven zoals noten, zoutloze popcorn en heerlijke rijpe mango’s en meloenen: het kan allemaal zó het vuilnisvat in want meneer trekt er zijn neus voor op. Hij wil spaghetti! Dat krijgt hij ook, want het zou niet goed zijn om hem in één klap alles af te nemen waar zijn lichaam aan gewend is, maar bolognese – nee. Gekookte tomaten, knoflook en een ui kan hij erbij krijgen, maar verder gaat het niet.
Vriendelijk
Kortom, Mojo is nog heel ver af van zijn metamorfose tot echte chimpansee. Hij moet leren bewegen – allereerst lopen, want klimmen is nog niet voor hem weggelegd. Maar allereerst moet hij natuurlijk gezond leren eten. Gelukkig is hij een vriendelijk dier dat niet bang reageert op de geluiden van de andere chimpansees.
Vanwege alle drukte rond Mojo is de kennismaking van Frederike met Buddy en Jeudi even uitgesteld. Binnenkort gaan de dierverzorgers daarmee beginnen. Het is nooit saai in het Chimpanseecomplex! |
