|
De kerstdagen zijn achter de rug, maar de kerstvakantie is gelukkig nog niet voorbij! We wensen je een fijne tijd, met veel gezelligheid.
De apen in blok D hebben niet veel van Kerstmis gemerkt, want ze kregen hun normale maaltijden. Wij willen natuurlijk niet dat ze zich misselijk eten aan allerlei vette en zoete dingen, zoals mensen dat doen tijdens het kerstdiner! Alleen het dagelijkse extraatje mag op een feestdag net wat bijzonderder zijn dan anders. Bijvoorbeeld (zoutloze) pocorn, een frisbee ingesmeerd met honing, rozijnen of exotische noten.
In deze kou mogen de meeste apen niet naar buiten (hun vingers, tenen en staarten zouden kunnen bevriezen), dus ze kunnen niet spelen in de sneeuw. Maar daar hadden de dierverzorgers vorige week iets op gevonden: ze brachten de winter gewoon naar binnen! Ze maakten sneeuwballen waarin ze lekkere zaadjes verstopten. Het was grappig om te zien hoe verschillend de dieren reageerden: sommigen wachtten heel geduldig tot de sneeuw gesmolten was, anderen likten aan de sneeuw alsof het een ijsje was; weer anderen vonden het witte spul erg koud maar waren ook te ongeduldig om te wachten en propten de sneeuwbal in zijn geheel in hun wangzak. De jongste dieren, die nog nooit een winter hadden meegemaakt, vonden de vreemde voorwerpen erg spannend en ook een beetje eng… Ze slopen erop af terwijl ze dekking bleven zoeken, voor het geval de witte monsters hen wilden aanvallen! Opgelucht en teleurgesteld tegelijk, ontdekten ze dat ze water in hun handen hielden.Jammer genoeg hebben we er geen foto van.
 Hummen
In deze laatste aflevering van het Dagboek van blok D nemen we een kijkje bij de dieren in het laatste blokje verblijven. Ruim een jaar geleden waren dit de chimpanseeverblijven. Ze zijn groter dan de andere in de Hal, vandaar dat er grotere apen zitten, of dieren die snel aan stress lijden en wat meer ruimte nodig hebben. Op de hoek zitten de twee mantelbavianen Akkad en Sumer. Ze komen uit een dierentuin die moest sluiten, op een Frans eiland bij Afrika. We weten niet zeker of ze broers zijn, maar ze wonen al wel heel lang samen (op de foto zie je ze in hun verblijf in die dierentuin). Samen hebben ze het best naar hun zin. Vaak zitten ze genoeglijk te hummen, zoals bavianen dat doen.
Mams wil rust
Naast hen wonen de rhesusapen Cayo en Rico. Cayo (foto op de vorige pagina) is de moeder van Rico, maar omdat Rico allang volwassen is, gedraagt hij zich niet als een gehoorzame en liefhebbende zoon. Hij is de baas: mams moet doen wat hij wil. Om Cayo een beetje rust te gunnen, krijgen ze veel verrijking, zodat ze de hele dag iets te doen hebben.
 Geen aap alleen
Tot slot ontmoeten we hier de twee berberaapmannen Nokando en Soho. Ze kennen elkaar al van hun vorige adres en leven vrij rustig samen, ook al omdat hun rangorde duidelijk is. Nokando is tweemaal zo oud als Soho (die vijf jaar is) en dus is hij de leider, punt uit. Natuurlijk zou het leuk zijn als ze in een grotere groep zouden zitten, maar dat is niet zo eenvoudig. Volwassen mannen passen nooit zomaar in een bestaande groep met een leider – dat geeft vaak vechtpartijen. Maar om ze een eigen groep te geven, is evenmin makkelijk. Het is afwachten of ze geschikt zijn voor het leiderschap. In elk geval hebben ze nu gezelschap van elkaar, precies zoals onze doelstelling is. Want een aap – immers een sociaal dier – hoort niet alleen te zitten!
We wensen je alvast een prettige jaarwisseling en een gelukkig Nieuwjaar. Tot in januari, in blok A! |
