Rommelen

Het blijft rommelen in blok B. Vorige week vertelden we dat al die Java-aapmannen voortdurend nieuwe groepsgenoten kregen, zodat ze elkaar allemaal konden ontmoeten. Deze week was het weer raak. Kurus (foto) die samen met Gala zat, zit nu samen met Besar, die vorige week apart was gezet. Berani zit nog steeds samen met Kawan.

Kurus in niet in heel goede gezondheid. Hij heeft waterige diarree en bovendien loopt hij moeilijk. Voor dat laatste probleem krijgt hij pijnstillers en wat de diarree betreft: als die aanhoudt zullen de dierverzorgers er binnenkort iets van verzamelen om te laten onderzoeken. Dierverzorger zijn lijkt misschien heel leuk, maar het is best een vies beroep. Je staat elke dag poep op te ruimen of zelfs, zoals in dit geval, met een piepklein lepeltje vieze derrie in een potje te scheppen! Dus als je ooit met dieren zou willen werken, bedenk wel dat het vaak gewoon smerig is!

Fijn leven

We hadden nog helemaal niet verteld dat er in de noordelijkste verblijven van blok B (waar vroeger de chimpansees zaten) maar liefst vijf groene bavianen zaten. De mannen Robert en zijn jongere maatje Gene werden er samengevoegd met de drie dames Lucy, Marta en Andrea. Voor een samenvoeging van zulke grote dieren als groene bavianen moet je wel een beetje ruimte hebben, dus waren de oude chimpanseeverblijven daar heel geschikt voor. Eigenlijk waren we van plan daar allerlei smeuiige verhalen over te vertellen, maar daar is het te laat voor: de mannen en vrouwen deden niet moeilijk en zijn samen vertrokken naar de Apeneilanden! Hopelijk krijgen ze daar met z'n allen een fijn leven.

Betere toekomst

In hun plaats zijn er twee groepen gekomen: de lampongapen Taran en Jeanne, over wie we het al eerder hebben gehad, en de rhesusapen Bassie, Adriaan en Appy. Over deze laatste drie moeten we eerst iets vertellen. Ze zijn afkomstig uit een laboratorium van een universiteit, waar proeven op hun hersenen werden gedaan. Het was geen leuk leven voor ze. Toen de proeven afgelopen waren, ontstond er een hele discussie over hun toekomst. Sommige onderzoekers vonden dat ze maar het beste meteen konden worden afgemaakt - dan was hun leed eindelijk afgelopen. Andere onderzoekers vonden dat ze maar beter aan een andere universiteit konden worden gegeven, voor nieuwe proeven. Dat was misschien zielig voor deze apen, maar zij hadden al zó veel meegemaakt dat ze gewend waren geraakt aan martelingen en dan hoefden er tenminste geen nieuwe apen worden gebruikt. En een derde groep vond dat juist deze dieren een betere toekomst verdienden en naar Stichting AAP moesten.

Spannende tijd

Mede dankzij de inzet van de Dierenbescherming, en natuurlijk Stichting AAP zelf, heeft de laatste groep onderzoekers gewonnen en mochten Bassie, Adriaan en Appy (en ook Chang en Puyi, die nu nog in een binnenverblijf op de eilanden zitten) naar Almere. Na hun eerste kennismaking met een leven zonder hoofdkapje, zodat ze zich vrij kunnen bewegen, is het nu tijd dat ze andere apen leren kennen, in het bijzonder soortgenoten. Het wordt dus een heel spannende tijd voor hen!