Primadomus in Spanje, het prachtige nieuwe thuis voor al onze apen die niet herplaatst kunnen worden, gaat nu echt van start! We moesten lang wachten voor we toestemming kregen, maar nu zijn we druk bezig met bouwen. Hopelijk kunnen onze chimpansees er nog vóór het eind van het jaar heen.
De zoogdierrennen zullen veel eerder af zijn. Half mei zijn de bouwers klaar en dan gaan we de verblijven prachtig inrichten. Omstreeks 1 juni zullen onze 15 wasberen er al rond klauteren.
Op 14 april bestond AAP 35 jaar! In juni gaan we dat jubileum vieren, tegelijk met de feestelijke opening van de zoogdierrennen.

Kids For Animals is de jeugdclub van die Dierenbescherming. Acht keer per jaar krijg je het clubblad waarin je interessante dingen over dieren kunt lezen. En over een tijdje ook over de dieren van AAP. Maar je kunt ook echt iets voor dieren doen. In heel Nederland bestaan er Kids-For-Animals-clubs, waar je een dierenactie kunt beginnen. De mooiste acties komen in het clubblad of op televisie, bij National Geographic Junior! Verder zijn er wedstrijden waarmee je zelf of met je club leuke dingen kunt winnen. Het lidmaatschap van Kids For Animals kost maar 12 euro per jaar.
www.kidsforanimals.nl

Wat doen jullie met heel jonge apen, die nog niet voor zichzelf kunnen zorgen?
Net zoals hondjes en katjes zonder moeder, geven we apenbaby's de fles. Maar er is een groot verschil. Met puppy's en kittens willen we dat ze aan mensen gewend raken, zodat ze leuke huisdieren worden. We aaien ze, nemen ze op schoot en praten tegen ze. Wilde dieren kunnen beter wild blijven, daarom knuffelen wij ze niet. We geven ze wel een grote knuffelbeer om zich aan vast te houden. En ook zoeken we meteen een lieve pleegmoeder voor zo'n jong weesje. Een volwassen vrouwtje van zijn eigen soort. Wíj geven het flesje, maar zíj geeft het kleintje warmte en liefde. Én leert hem alles wat hij moet weten om een echte aap te worden.

AAP's werk wordt nog bekender

Het ApeNootje gaat verdwijnen. Acht jaar lang heeft het eigen jeugdblad van AAP bestaan. We vertelden over alles wat we deden om dieren te redden. Hoe we ze opvingen toen ze er slecht aan toe waren en hoe ze als ze weer waren opgeknapt, op een mooie plek een nieuwe toekomst kregen.

De eerste jaren deden we dat op papier, de laatste jaren via een digitale nieuwsbrief. En nu gaan we het weer anders doen. Waarom?

Geen uitheemse dieren
Om dat uit te leggen moeten we even terug naar wat AAP eigenlijk met dit ApeNootje wil bereiken. We willen niet alleen dieren in nood helpen, ons doel is vooral ervoor te zorgen dat er geen dieren in nood bijkomen. Als alle mensen weten dat ze geen uitheems dier als huisdier moeten nemen, hoeven ze die ook niet meer af te danken.
Voor die belangrijke boodschap willen we kinderen om hulp vragen. Door een spreekbeurt te houden of een werkstuk te maken, kunnen kinderen hun klasgenootjes vertellen dat uitheemse dieren in de natuur horen en niet bij mensen thuis. Die klasgenootjes kunnen dat wéér doorvertellen, net zo lang tot iedereen het weet. Dat zou het allermooiste zijn.

Slimme zet
Jammer genoeg is het nog niet zo ver. Er zijn nog te weinig kinderen die AAP kennen en helpen. Daarom gaan we samenwerken met Kids For Animals! Heel slim want zo kunnen we maar liefst 30.000 kinderen in één klap vertellen wat AAP doet en waarom dat zo belangrijk is. En dat acht keer per jaar! Want in elk nummer van het clubblad van Kids For Animals gaat AAP een stukje of een hele pagina schrijven.
Misschien denk je nu: Maar ik ben helemaal geen lid van Kids For Animals! Krijg ik nu nooit meer iets over AAP te horen? Dan kunnen we je geruststellen. Op de homepage van onze website http://www.aap.nl/ staan altijd de laatste nieuwtjes over AAP en in het Dierendagboek kun je elke week lezen wat de dieren meemaken.
Bovendien gaat AAP meedoen aan allerlei (gratis) activiteiten van Kids For Animals. In de wekelijkse uitzendingen van Kids For Animals in National Geographic Junior zul je regelm atig iets zien over de dieren die AAP opvangt.
Na de zomervakantie weten we precies hoe het verder gaat en sturen we je een mailtje. Daarin leggen we duidelijk uit wat er gaat veranderen.

Dingo - Tummy

Tummy en zijn broertjes Smokey, Bandit en Bulletje werden eind januari, nog maar twee weken na hun geboorte, bij hun ouders weggehaald en verkocht. Toen AAP dat hoorde, hebben we aan de eigenaren gevraagd of ze de dieren aan ons wilden afstaan. Jonge dingo's zijn geen gewone puppy's, ze hebben speciale verzorging nodig.

De eigenaren stemden toe, en zo kwamen Tummy en zijn broertjes bij AAP. Helaas kregen we de ouders niet, en de andere jongen waren zoek.

Opvoeding
Het grootste probleem was niet om de vier groot te brengen. Bij AAP hebben we daar veel ervaring in. Maar dingo's zijn sociale dieren: ze moeten opgroeien met soortgenoten. En die hadden we juist niet. Het enige dat erop zat was om een 'gewone' hond bij de pups te laten.
Allerlei honden kwamen op kennismakingsbezoek. De meeste waren niet geschikt: ze vonden de kleine dingo's maar raar of keken er niet naar om. Het vrouwtje Makker was het leukste met de pups. Zij kwispelde als ze op haar af kwamen rennen, maar bestrafte ze soms ook, wat heel goed voor hun opvoeding was.

Huilen
Nu zitten Tummy en zijn broers in een grote buitenren op de Zoogdierafdeling, waar ze hun energie prima kwijt kunnen. En ze hébben toch een levenslust! Soms huilen ze met z'n vieren luidkeels als jonge wolven, zoals het hoort. Maar af en toe horen we iets raars: dan blaffen ze als honden. Dat hebben ze van Makker geleerd... Nou ja, hopelijk gaat dat voorbij en worden ze steeds meer wat ze moeten zijn: echte dingo's!

Berberapen Safie, Feroce, Skikda, Anou, Wezna en Tyson uit Frankrijk.
Groene meerkat Terra uit Duitsland.
Twee Gambiaanse hamsterratten, Franz en Bille, via een opvangcentrum in Duitsland.
Circus-chimpansee Freddy en zijn lotgenoten de groene bavianen Albert en Louis, uit Duitsland.
De wasberen Splash, Meko, Hunter en Timber uit een Belgisch opvangcentrum. Ze komen bij hun soortgenoten die al bij AAP zitten.
Vier dingo's, via particulieren.
Wasbeerhond Tanuki werd uitgeput en uitgedroogd gevonden bij Utrecht. Hij zat onder de schurft en had een gebroken achterpoot. Nu is hij bijna weer gezond.
Het neusbeerpaartje Boody en Luna zou een half jaar geleden al komen, maar een ander stel (Ben en Unita) ging voor. Gelukkig mochten ze nog zes maanden op hun opvangadres blijven.
Negen prairiehondjes uit een failliet opvangcentrum en één van een particulier.
Degoes Bonnie en Clyde van een particulier.

Allemaal lemuren (halfapen uit Madagaskar) konden herplaatst worden: twee rode vari's in Denemarken, twee bonte vari's in Duitsland en drie ringstaartmaki's in Zwitserland.
Veertien prairiehondjes vertrokken naar hetzelfde adres in Denemarken: Ebeltoft Zoo, waar nu al ruim veertig AAP-dieren wonen!
Stekelvarken Stevie ging naar Kasteelpark Born in Limburg.
Zwarte kuifmakaak Joachim verhuisde naar Gaia Park, ook in Limburg.
Witoorpenseelaapjes Gomez en Guadalupe namen de boot naar Engeland. Op hun nieuwe adres mogen ze rondklimmen in een tropische kas van 1000 m2!