Nieuws uit Malawi 1: hoe gaat het met de groene bavianen?

Op 17 mei was er een feestelijke dag gepland in Lilongwe Wild Life Centre in Malawi, het opvangcentrum annex natuurreservaat waar Stichting AAP vaak mee samenwerkt. De zes groene bavianen die AAP er eind maart heenbracht, mochten de quarantaineverblijven verruilen voor een enorm buitenverblijf. Leider Bento en zijn groepsgenoten Louis, Jacha, Cira, Tucán en Zusje (samen op foto) hadden zich voorbeeldig gedragen in de relatief kleine ruimte van de quarantaine, er hadden zich nauwelijks conflicten voorgedaan. Nu volgde de apotheose, de vrijlating van de dieren in een zo natuurlijk mogelijke omgeving.

Een laatste check van het buitenverblijf vóór het luik naar buiten open zou gaan, leverde een onaangename verrassing op: er stond geen stroom op het schrikdraad dat de omheining beveiligde. Natuurlijk was de technische dienst in staat om het euvel te verhelpen maar dat zou wel enige tijd duren. De toegestroomde medewerkers en vrijwilligers verspreidden zich maar weer om aan hun eigen werk te gaan.

Cameravrees

Om 12.uur werd iedereen gewaarschuwd dat het grote moment nu echt was aangebroken. Zeker acht fotocamera’s en een videocamera werden in de aanslag gehouden, klaar om alles vast te leggen zodra de eerste baviaan zich in de luikopening zou vertonen. Maar de opening bleef leeg… Waren het de lenzen, als evenzovele ogen, die de dieren angst aanjoegen? Van Zusje – bij AAP een adoptiedier - was bekend dat zij nooit op de foto wilde; misschien had zij de anderen aangestoken met haar cameravrees.

En zo stond iedereen wederom in de brandende middagzon te wachten. Toen de groep aankwam wilden de dieren niet uit hun transportkist komen en de quarantaine verkennen, vandaag wilden ze de quarantaine niet verlaten. Hoeveel pinda’s en bananen de dierverzorgers buiten ook verstrooiden, in de luikopening bleef niets méér te zien dan een enkele bavianenhand die iets weggriste en razendsnel werd teruggetrokken.

Als er één baviaan door het luik is…

Na een uur hielden de meeste mensen het voor gezien. Er waren geen toeschouwers meer, de videocamera stond net even een andere kant op gericht… En daar kwamen ze, met z’n allen! Voorop Tucán, de jongste en brutaalste, met in zijn kielzog zijn zus Cira; daarachter de rest van de groep. De uitspraak: ‘Als er één schaap over de dam is’ veranderen we voor de gelegenheid graag in ‘Als er één baviaan door het luik is…’

In colonne liepen ze het verblijf door, direct een compleet rondje langs de randen van het territorium. Bento en Louis begonnen te rennen, een prachtig gezicht! De rest van de dag heeft de groep op zijn gemak het verblijf verder onderzocht. Bento reserveerde meteen de beste plaats voor zichzelf: bovenop een heuveltje voor de ingang van het binnenverblijf. Een perfecte leiderstroon, vanwaar hij alles kan overzien.

Foto’s Jasper Iepema, Ivonne Weststeijn

Morgen deel 2: de groene meerkatten.