|
Na een rechtstreekse vlucht van Athene naar Schiphol (uiteraard betaald met Air Miles) arriveerde gistermiddag de jonge groene meerkat Machmuga bij AAP. Het tweejarige jongetje was behoorlijk beduusd door de reis. Gewend aan een bijna-mensenleven, moet hij de onverwachte opsluiting in een dierentransportkist als een schok hebben ervaren.
In november 2008 kreeg Lila, de ex-eigenares van Machmuga, de babymeerkat van een vriend die destijds rondreisde door Kenia. Deze vriend ontdekte het zes maanden oude aapje toen het door kinderen met stenen werd bekogeld. Machmuga's moeder bleek door een electrische schok om het leven te zijn gekomen en hij greep in. De bedoeling was goed maar Machmuga verdween zo uit zijn land van herkomst. Bovendien moest er nu voor het kleintje gezorgd worden.  Onverstandig Lila zocht informatie over apen op en kwam al snel tot de conclusie dat het onverstandig was om een aap als huisdier te houden, voor mens én dier. Een zoektocht naar opvang leidde haar uiteindelijk naar Stichting AAP. Helaas duurde het nog anderhalf jaar voor Machmuga bij ons terecht kon. Anderhalf jaar waarin het peutertje schromelijk verwend werd. 
Liefde Vanzelfsprekend heeft Lila met de beste bedoelingen gehandeld. Aan zorg heeft het Machmuga bepaald niet onbroken: elke dag speelde Lila met hem en ging met hem wandelen in het bos, zodat hij in bomen kon klimmen. Hij had een kooi met een groot zacht slaapkussen en knuffels, maar mocht ook wel eens bij haar in bed slapen. Ze vlooiden elkaar en zelfs mocht Machmuga haar kauwgum uit haar mond pakken om er zelf op te kauwen. Lila was gek op haar aapje en hij op haar; kun je bij zon overmaat aan liefde van schuld spreken? Toch valt niet te ontkennen dat Lila te toegeeflijk was. Ze stelde geen grenzen, waardoor Machmuga zich als huistiran kon ontpoppen. In dit opzicht heeft SBS6 met de uitzending van de documentaire 'Een aap als baby' op 9 juni (ondanks ons verzoek om dat niet te doen) ons een bijzonder slechte dienst bewezen. Het vervolg op de schattigheid wordt immers niet getoond: het aapje groeit op, wordt dominant en vormt een gevaar voor zijn omgeving. Zelfs Lila, die van het begin af de intentie had om Machmuga aan AAP af te staan, ontkwam niet aan deze ontwikkeling. Voor Machmuga was Lila net zozeer zijn eigendom als zijn kussens en knuffels en hij werd al agressief als iemand in haar buurt kwam, laat staan haar aanraakte. Dan hij begon te krijsen en te bijten opeens gedroeg hij zich dan als het wilde dier dat hij in feite was. Opvoeding Nu staan de dierverzorgers in de quarantaine voor de lastige taak om van dit gemankeerde mensenkind weer een echt apenkind te maken. Dat zal heel geleidelijk moeten gaan. Machmuga mag bijvoorbeeld voorlopig al zijn meegebrachte knuffels houden, want hij zal het moeilijk genoeg hebben in de komende, eenzame weken... Gelukkig is hij een slim dier, dat waarschijnlijk veel plezier aan verrijking zal beleven. Maar we kijken nu al uit naar het moment dat hij naar de Apenhal mag, waar hij soortgenoten zal ontmoeten. Dan pas kan zijn echte opvoeding beginnen.
|
