Eindelijk krijgt Mojo een dierwaardig leven

‘Eindelijk’. Dat was de eenparige verzuchting van alle aanwezige AAP-medewerkers toen directeur David van Gennep vannacht met chimpansee Mojo in Almere arriveerde. De opluchting van het team (chimpanseeverzorgers en medische staf) had geen betrekking op het late uur maar op het taaie gevecht dat Stichting AAP, in nauwe samenwerking met de Belgische dierenbeschermingsorganisatie GAIA, de afgelopen jaren voerde om Mojo te bevrijden.

Drie jaar geleden begon deze strijd, waarin twee Belgische vrouwen een hoofdrol speelden. De één: een dierenliefhebster die er via via achter was gekomen dat een eenzame chimpansee al decennia lang zijn leven sleet in een benauwd en donker hok; officieel een garage, maar feitelijk niets meer dan een krot. De ander was de eigenares van het dier: een koppige oude vrouw die een onwankelbaar geloof had in haar eigen gelijk, namelijk dat niemand zo goed voor Mojo kon zorgen als zij. Rond 1975 had zij hem gestolen (gered volgens haarzelf) uit een laboratorium en hem een opvoeding als mensenkind gegeven. Maar naarmate Mojo groter en sterker werd, werd het toch noodzakelijk hem op te sluiten.

Onverbrekelijk

Het krot waarin ze hem huisvestte, bevond zich op slechts enkele meters afstand van haar slaapkamer. Zo kon zij zich toch met hem verbonden blijven voelen. Want dát stond voor haar als een paal boven water: Mojo hield evenveel van haar als zij van hem, hun relatie was onverbrekelijk, zelfs de dood mocht hen niet scheiden. Toen ze ziekelijk werd, liet ze daarom per testament bepalen dat Mojo direct na haar overlijden moest worden afgemaakt, zodat ze samen begraven konden worden.

Grillig

Zodra de dierenvriendin dit vernam, alarmeerde ze GAIA en Stichting AAP. Natuurlijk wilden zowel GAIA als wij alles doen om Mojo te redden en dus sloegen we de handen ineen. Maar keer op keer vingen we bot - de grillige oude vrouw trok haar uitnodiging om David te ontvangen voor een kennismakingsgesprek steeds weer in en de Belgische autoriteiten meenden, ook na herhaalde inspecties, dat het Mojo aan niets ontbrak.

Vasthoudend én flexibel

Kort geleden heeft de dierenvriendin een woedende brief naar de verantwoordelijke Belgische overheidsinstantie gestuurd, waarin ze Mojo’s leefomstandigheden gedetailleerd beschreef. Opeens is het balletje gaan rollen: het afgelopen weekend kregen we te horen dat Mojo gisteren in beslag zou worden genomen. Dus hebben we in allerijl een quarantaineverblijf voor hem gereed gemaakt en de AAP-bus ingericht voor zijn vervoer. Vannacht heeft Mojo, voor het eerst na 37 jaar, geslapen in een ruime, schone, lichte omgeving en vanochtend is hij wakker geworden met de zon op zijn gezicht! Wij zijn er trots op dat AAP tegelijk professioneel-vasthoudend kan zijn en toch nooit haar flexibiliteit heeft verloren.

Mensenvoedsel

Hoe het nu met Mojo is? Zijn fysieke toestand is nog erger dan we vreesden, want zijn eigenares heeft hem verwend met ‘mensenvoedsel’ van de ergste soort. Bij het afscheid drukte ze David op het hart dat Mojo zijn koffie graag met lekker veel suiker drinkt en dat hij alleen ‘sliertjespasta’ lekker vindt (‘dus geen macaroni, alleen spaghetti!’). Een biertje bleek er ook goed in te gaan (‘het merk maakt niet uit’) en hij had een voorkeur voor zoete toetjes (‘’liefst slagroomtaart, maar anders een puddinkje’). Is het vreemd dat Mojo een compleet weggerot gebit heeft en dat hij meer dan tweemaal zo zwaar is als een normaal chimpanseemannetje? Helaas gaf zijn liefhebbende vrouwtje hem, op dagen dat ze zich niet goed voelde, gewoon géén eten en moest Mojo zich behelpen met rottende voedselresten.

Slank en kwiek

Mojo heeft daarnaast geen enkele sociale ervaring. Maar natuurlijk zullen wij er alles aan doen om dit trieste verhaal een gelukkige afloop te geven. Daar hebben we ook het volste vertrouwen in – chimpansee Fiffy, die met een soortgelijke geschiedenis bij AAP kwam, is nu een slanke, kwieke, uiterst sociale dame die gretig bijt in een krop andijvie. Mojo is met zijn 37 jaar iets ouder dan zij, maar nog ruim op de leeftijd om veranderingen te accepteren. Het zou fantastisch zijn als Mojo over een half jaar is opgenomen in één van onze chimpanseegroepen.