Chimpansee Regina leeft eindelijk boven de grond

Regina, het achttienjarige chimpanseevrouwtje uit Litouwen dat zes jaar lang eenzaam opgesloten zat in een kelder, is nu een week bij Stichting AAP. De komende drie maanden zal ze nog alleen moeten blijven want zo lang duurt haar quarantaineperiode, maar Regina vindt alles best. Haar ruime, lichte verblijf in de quarantaineafdeling van het Chimpanseecomplex is immers al een grote verbetering – eindelijk is ze bovengronds, eindelijk ziet ze weer daglicht! Bovendien kan ze haar soortgenoten horen.

Regina reageert nog niet op de geluiden van haar soortgenoten, want ze heeft het veel te druk met het verkennen van haar nieuwe omgeving. Ze is een gezonde, vrolijke en nieuwsgierige meid. Ze is even vriendelijk als chimpansee Mojo die in maart zijn intrede bij AAP deed, maar fysiek is er een groot verschil: Regina heeft geen overgewicht en is bovendien een stuk jonger dan Mojo. Met groot gemak beklimt ze alle plateaus in haar verblijf.

Spelletjes

Waarin ze wel weer op elkaar lijken, is hun speelsheid en gerichtheid op mensen. Hoe tragisch het in feite ook is, wanneer een groepsdier als een aap lange tijd van alle sociale contacten is afgesneden, zal hij het gezelschap van elk levend wezen verwelkomen; dus ook van mensen. Ook Regina nodigt de dierverzorgers uit voor renspelletjes, waarbij ze haar hele verblijf gebruikt.

Nog leuker zijn kietelspelletjes, waarbij ze aanstekelijk lacht. ‘Als ze een kietelspelletje wil doen,’vertelt één van de dierverzorgers, ‘zet ze een spelgezicht op en komt ons een stuk wilgentak brengen. Ze gaat met haar hoofd naar beneden voor ons staan, met haar handen op haar hoofd. Het is haar bedoeling dat wij haar met de stok kietelen; dan gaat ze lachen. Soms duwt ze zelfs haar buik naar voren om gekieteld te worden - dan schatert ze het helemaal uit.’

In tegenstelling tot Mojo, is Regina weinig kieskeurig. Ze eet vrijwel alle groenten en fruit. Ontroerend is dat ze haar maaltijd vaak met de dierverzorgers wil delen. Apenbrokken eet ze nog niet maar dat komt vast goed.

Wasvrouwtje

Water is niet alleen een dorstlesser maar ook een verrijking voor Regina. Kennelijk was ze gewend uit een kopje te drinken en herkende ze andere vormen van water geven niet als drinkmogelijkheid. De eerste keren dat ze water uit een fles kreeg tuitte ze niet haar lippen maar hield haar handen komvormig op, waarna ze haar handen ging wassen in plaats van het water op te drinken! Nu, een week later, begint ze de flesjes steeds interessanter te vinden. Het gebruik van de drinknippel (waarbij een dier met zijn tong tegen een metalen balletje moet duwen om water te krijgen) is haar inmiddels voorgedaan, wat ze sindsdien met veel plezier na-aapt. Ze is sowieso gek op water en kan niet genoeg krijgen van het spelen met het water in de teilen die we haar geven. De zaadjes en graantjes die op het wateroppervlak drijven maken het extra spannend!