Bijtgraag Zwiebertje mag zich uitleven in de quarantaine |
|
Een paar maanden geleden kocht een echtpaar in Limburg de kleine Zwieber bij een dierenhandelaar. Natuurlijk, wie zou niet vertederd raken door zo'n koppie? Maar vooral voelde het stel medelijden met het jonge poolvosje, dat er triest bij zat. Hun besluit was snel genomen en zo togen ze met hun impulsaankoop naar huis, voorzien van hondenbrokken en andere zaken die de dierenhandelaar hen aanraadde (aansmeerde).  Maar hoe lief en aaibaar Zwiebertje er ook uitzag, ze was absoluut niet gediend van liefdevolle aanrakingen. Zo klein als ze was, verzette ze zich tegen knuffelpartijen - letterlijk met hand en tand. En omdat ze haar melkgebitje net had gewisseld voor volwassen (hoek)tanden en kiezen, kwamen haar beten niet langer speels over; het waren de beten van een boos roofdiertje.
Opgroeien bij soortgenotenKortom, het werd duidelijk dat Zwieber niet van plan was om zich ooit als huisdier te gedragen. Via via namen de eigenaren contact op met Stichting AAP. Voor zo ver ze nog aarzelingen hadden over het afstand doen van hun poolvos, werden deze volledig weggenomen door onze uitleg over AAP's werkwijze: het idee dat wij een herplaatsadres voor Zwieber zullen zoeken waar het poolvosmeisje fijn kan opgroeien bij soortgenoten, sprak hen enorm aan. DoorbijtenAfgelopen zaterdag kwam Zwieber bij ons. De komende weken wordt het voor haar - eenzaam in de quarantaine - even doorbijten, maar de dierverzorgers zullen haar veel speelgoed geven waar ze lekker haar tanden in kan zetten!
|
