Villena |
|
Als ik de laatste vragensteller, n.b. een parlementslid uit Mongolië, te woord heb gestaan kan ik mijn tas gaan inpakken en de auto gaan opzoeken, nog 4 uur rijden voordat ik weer in Villena ben. De tocht door het Andalusische landschap is wederom adembenemend. Wat me vooral opvalt is dat de bescherming van bomen in Spanje (buiten de wet om) veel beter blijkt te werken dan in Nederland. Waar mijn achterburen vorige week met vergunning een prachtige douglasspar mochten omhakken, laten de Spanjaarden werkelijk op de meest bijzondere en onmogelijke plekken monumentale bomen staan. Prachtige eiken en eenzame olijfbomen, groepjes met struiken staan midden in het veld. Het kost de boeren vast geld, maar toch blijven ze staan!
Smid IIOm 07.00 uur staan we in de werkplaats van onze smid, hij heeft inderdaad een nieuw model gemaakt van het toekomstig hekwerk. Helaas, na wat trekken en duwen weet ik opnieuw zeker dat de chimps hier niet achter zullen blijven; afgekeurd dus! Wat nu, snel de taken verdelen en dat betekent dat we dit weekend wat zullen moeten gaan zoeken naar internationale leveranciers van sterker gaas. Bovendien twijfel ik aan de kracht van het frame, Juanco zaagt even snel een stuk staal af en brengt dat heel handig aan. Toch blijft het te slap dus er zal echt ander gaas in moeten. Juanco (men noemt hem El Cuco, niemand weet waarop) berust in zijn lot en we gaan weer uit elkaar. In Alicante aangekomen zet ik Paul (een van onze adviseurs) eerst af en breng daarna de auto terug. Mijn trip zit er op, nog 2,5 uur vliegen en ik kan mijn familie weer eens zien. Op Schiphol wordt ik aangesproken door iemand die met mij in het vliegtuig zat en nog even wil weten hoe het met zijn adoptiedier gaat; ik blijf dat bijzonder vinden dat mensen je daarop aanspreken, en gelukkig weet ik ook het antwoord: het gaat goed met Frodo, heel goed zelfs want hij gaat binnenkort op reis. Om 15.30 uur ben ik thuis. Twee weken afhaken, ik heb er wel behoefte aan.
|