Verhuizing geslaagd

Donderdag 5 november

09.30 uur We verzamelen weer op de finca. Er is veel werk te doen voordat we de dieren naar buiten kunnen doen. Alle bomen moeten nog ingepakt worden met schrikdraad, samen met Niels neem ik een rol draad en ga aan de slag. Bovendien moet het terrein nog worden schoongemaakt, de luiken werken nog niet goed (waar is de smid eigenlijk?) en nog wat van dat soort klussen.

16.00 uur Na 3 uur knoeien met staaldraad is het een uur of vier. Het waait ondertussen hard en is flink afgekoeld. We doen een eerste poging om Peggy en Babsy naar het kleine buitenverblijf te leiden want het grote is nog niet af. Ze zetten gedurende 10 seconden een voet op Spaanse bodem en schieten dan weer terug naar binnen. Ze vinden het koud en voelen zich onzeker. Even later proberen we Donkey er bij te voegen maar de held blijft in het luik zitten en hoe we hem ook lokken, verleiden, smeken of anderszins; hij verrekt het om echt naar buiten te gaan.

16.50 uur In Almere zouden de chimps nu al lang hun avondeten op hebben en een bedje gaan opmaken. Niet zo heel raar dat ze mede daarom niet naar buiten willen, ze zijn aan hun bedje toe! Nog even een beetje eten (geweldig mooi fruit van de lokale groothandel) en dan gaan ze slapen. Morgen weer een dag. Wij maken nog wat laatst filmbeelden van prachtige luchten, imposante bergen en schilderachtige zonsondergang. Wat moet een cameraman aan het einde van de dag een pijn in zijn schouders hebben van dat apparaat de hele tijd. Toch zon 15 kilo schat ik die je de hele dag meezeult.

02.00 uur Ook het sociale deel van de dag is afgerond en we gaan naar bed.

6 november

08.15 uur Ik ben dezer dagen te opgewonden om te kunnen uitslapen, dus al een uurtje of twee wakker. Eva is al naar de finca om te assisteren bij de verzorging van de dieren. Ik kan nog even de mail lezen en wat schrijfwerk doen en dan de ploeg meenemen naar de finca. Een laatste ronde langs het schrikdraad brengt aan het licht dat er nog behoorlijk wat problemen zijn. In plaats van de vereiste 6500 volt is er op een aantal plekken maar 1000 volt te meten. Na lang zoeken vinden we een aantal plekken waar de boombescherming een kortsluiting veroorzaakt. We testen opnieuw en het euvel blijkt inderdaad opgelost.

14.30 uur De luiken kunnen weer open. Het animo om naar buiten te gaan is zeer gering. Peggy en Babsy die gister nog wel wat wilden uitproberen blijven nu helemaal op de achtergrond. Donkey en Achille melden zich wel in het luik, en tot ieders verbazing stapt Achille zonder aarzelen naar buiten. Voor hem is dan ook de beloning van al het fruit en noten die we verspreid hebben enorm groot; normaal gesproken moet hij zijn beurt afwachten en nu heeft hij het voor het uitkiezen. Donkey kan het niet meer aanzien en rent hem achterna en als twee oude vrienden besluiten ze een wandelingetje te gaan maken. Langs het hek lopen ze het halve verblijf door. Dan vindt Donkey het weer genoeg geweest en komt terug naar het luik. Achille ontwikkelt zich als ontdekkingsreiziger en maakt het rondje af. Overigens zonder ook maar een keer het schrikdraad aan te raken. Donkey heeft ondertussen steun gekregen van Bob die samen met Anna nu ook buiten is. Ook met Bob loopt hij een rondje. Anna loopt duidelijk rond met een plan. Je kan zien dat ze goed nadenkt over alles en geen onbezonnen bewegingen doet. Met dat grote lijf zou dat ook niet goed zijn. Maar Anna is niet te beroerd om onze klimstructuren even te bezoeken. Ze stapt naar boven alsof ze nooit eerder gedaan heeft. Wat zal Esther blij zijn om het beeld te zien van Big Mamma Anna boven op haar tipi. In de sluis is het ondertussen druk geworden. Op Prudende na zitten ze allemaal het wachten op het juiste moment. Dan besluit Wilma dat het haar tijd is en behoedzaam wil ze uit het luik stappen maar pakt daarbij ondanks onze waarschuwingen, toch het schrikdraad vast. Au, dat doet pijn en luid krijsend trekt ze zich terug in de sluis maar steekt daarbij de andere chimps aan waardoor iedereen behalve Achille naar binnen vlucht en ook niet meer meewerkt aan het buitenleven. Dat is een tegenvaller! 17.00 uur De koude wind maakt het er niet beter op en zou eindigt deze tweede dag ook met een wat dubbel gevoel. We blijven nog even met de camera in de buurt als er gevoerd wordt en nemen nog een paar laatste stukjes tekst op. Dan is het moment van afscheid van Jan, de Belgische regisseur die voor Dieren in Nesten is achtergebleven om samen met onze cameraman het vervolg mee te maken. We beloven hem dat we de volgende dag nog even zullen kijken wat we kunnen filmen.

20.30 uur Even naar de supermarkt om wat te eten en te drinken te halen want het restaurant bezoek van de laatste dagen zal op de weegschaal zijn sporen achterlaten. Met een glaasje "tinto" uit de lokale Cooperativo Las Virtudes nemen we de dag door. Toch best tevreden al met al.

Zaterdag 7 november

00.55 uur Ik lig voor enen in bed. Een beetje rozig van de zon, de wind en de Vino Tinto.

08.40 uur Eindelijk weer een volle nacht geslapen. Douchen en aankleden en naar de supermarkt voor brood, koffie, melk en eieren want alles is op. Dan een lekker ontbijtje klaargezet voor Jan, Albert, Niels, Eva en mijzelf. Vanmiddag gaan Eva en ik naar huis en nemen een van de auto's mee. We moeten dus alles inpakken en gereedmaken voor vertrek.

12.30 uur Op de Finca is het heel rustig. Kelvin en Olga B. (we hebben twee Olgas vandaar de B.) doen de verzorging vandaag alleen. Het buitenluik staat wel open meer niemand wil naar buiten terwijl het lekker zacht is, 17-18 graden schat ik. Sita heeft wel een poging gedaan maar pakte weer het schrikdraad vast. Ze heeft bedacht dat het de schuld is van Kelvin en mij dus ze zit de hele tijd naar ons te spugen. Dan komt Olga B. met de lunch voor de dieren en strooit wat in het buitenverblijf. En weer is het Achille die de verleiding niet kan weerstaan en hij gaat naar buiten. Anna volgt weer snel en samen zoeken ze het lekkerste fruit op en genieten van de andere lekkernij. Met volle mond maken ze een wandeling. Het hele verblijf (7500 m2) wordt afgelopen. Achille onderzoekt de bomen en struiken, Anna de speeltoestellen. Het is een apart stel. Anna hamstert nog een beetje eten en gaat dan naar binnen waar haar zoon Patrick onmiddellijk komt bedelen: mamma, mag ik wat lekkers van jou?? Maar noch mamma Anna, noch Achille die nu ook weer binnen is geven hun buit op. Moeten ze zelf maar naar buiten.

15.00 uur Het tweede deel van de lunch wordt binnen uitgedeeld; het heeft geen zin om de dieren te forceren. Ze genieten hoorbaar van al het lekkers. Eva en ik nemen afscheid van mens en dier. Tijd om te gaan rijden want dan zijn we in de loop van zondag weer thuis. 15 jaar geleden bedacht Jan Kaiser zich dat het goed zou zijn als AAP een dependence in den vreemde zou bouwen. 10 jaar geleden begon ik zelf de plannen uit te werken en nu staat daar een geweldig team van mensen die iets heel moois gemaakt hebben voor onze chimpansees. Het zou niet goed zijn om te hopen dat er nog veel dieren naar Primadomus zullen gaan, maar het is wel fijn dat we de mogelijkheid hebben om er veel dieren te helpen als dat nodig mocht zijn.

16.15 uur Volgens de Tom tom kunnen we over 17,20 uur thuis zijn. Eva en mijzelf kennende zal de reis eerder korter dan langer worden. Blij en opgelucht gaan we op weg en dankzij de wonderlijke techniek van de dongel kan ik dit bericht ter hoogte van Barcelona versturen. We concluderen dat de klus voor ons voelt als klaar; operatie Primadomus is geslaagd. Voor Olga M., Olga B., Jan, Kelvin, en Sergio start het werk eigenlijk vanaf nu. We dragen Donkey c.s. met een gerust gevoel aan hun vaardige handen over.