Minister van Bos en Bodembeheer?

Zondag: we worden gebeld door een vrouw die de minister van Bos en Bodembeheer (of zoiets) goed kent en die de afgelopen week voor ons heeft gelobbyd om een persoonlijk gesprek te krijgen voordat we weer terug gaan. De minister is een paar uur daarvoor teruggekomen van een internationale bespreking in Thailand over de bescherming van de tijger. We krijgen inderdaad een afspraak, nog die zelfde middag.

In het huis van de nicht van de zus van de zwager van de zoon van de minister (of zo) wachten we op zijn komst. Het is een zeer aanwezige man die moeite heeft met luisteren. Hij legt zijn probleem uit, ik probeer onze gedachtes weer te geven maar geloof niet dat ik doorkom bij hem.

Daarom breek ik met het protocol en sta op en ga naast hem zitten met een schrijfblok, dat helpt want nu kan ik iets van een planning uittekenen; zoals ik al hoopte is hij meer visueel ingesteld en we krijgen zowaar een zinvol gesprek. Jammer genoeg is de strekking van dat gesprek wel dat hij niet van zins is om ook maar iets voor de apen te doen als dat geld kost. Dat is een tegenvaller want de klus is te groot voor AAP alleen. Wel belooft hij dat we de volgende dag een ontmoeting zullen hebben met de top van zijn departement, waaronder de Directeur Generaal. Dat is hoopgevend want die kan meer inhoudelijke vragen beantwoorden.

Een uur later dan gepland gaan we uit elkaar; AAP zal een projectvoorstel indienen gebaseerd op de gegevens die we van hen zullen krijgen; we zijn toch erg tevreden over de uitkomst van het gesprek.