Lezing


Actueel - David's blog  |  donderdag, 24 juni 2010

Pech! Gelijktijdig met mijn lezing is de stemming in twee afzonderlijke sessies met betrekking tot het Walvisvaartstandpunt en idem met betrekking tot de bescherming Blauwvintonijn. Je begrijpt dat de zaal niet echt vol zat De voorzitter (Carl Schluijter) opende en mijn collega Staci McClennan gaf een overzicht over de problemen die we in Europa tegenkomen als het gaat om wilde dieren. Goed om weer eens wat cijfers te zien en te constateren dat het toch wel gek is dat er voor een onderwerp wat zich bij uitstek leent voor internationaal toezicht, zo weinig aandacht is! Nog veel werk te doen. De vertalers hadden duidelijk moeite met Staci dr Amerikaanse accent, met name de Duitse delegatie bleef achter in de vertaling.

Mijn verhaal ging over AAP: eerst meer een algemeen verhaal maar vervolgens over de situatie met betrekking tot de berberaap in het bijzonder: Hoe we met open ogen de ondergang van een diersoort aanschouwen terwijl we dat met een beetje meer inspanning best zouden kunnen voorkomen! De reactie bleef niet uit, en ik geloof dat we in ieder geval kunnen rekenen op de hulp van een aantal MEPs uit Engeland. Een van hen bleek bovendien getrouwd met een vooraanstaande Britse primatoloog (Simon Bearder) waar AAP ooit eerder mee samenwerkte: toeval bestaat niet moeten we maar denken. Ik vertrok met het idee dat het soms misschien wat raar overkomt dat praktisch apenmensen zoals wij, zich mengen in politieke werelden zoals Strassbourg, maar ik raak er steeds meer van overtuigd dat dit de enige oplossing is. Hoe kan de politiek in actie komen als wij hen niet informeren over de noodzaak en de problemen waar we mee te maken hebben.

1650 kilometer

Om 12.30 uur liep ik weer naar de auto en installeerde daar mijn muziekinstallatie (met dank aan Antal!!) naast me want de volgende afspraak was in Villena, Primadomus. Best een tochtje in je eentje en het weer zat niet mee. Later hoorde ik over 22 doden die die nacht gevallen waren op de zelfde route als die ik reed vanwege extreem noodweer. Gelukkig maar dat ik geen autoradio had gehad want dan was ik vast gestopt. Het verkeer zat ook niet mee dus stond ik voor en na Lyon 2 uur vast in de file. Om 04.00 uur stond ik voor de deur van ons huis, beetje shaky maar nog redelijk fit! Snel naar bed want de volgend dag een afspraak met Michael Schumacher (geen autocoureur) die een documentaire maakt over AAP voor ARTE. Tevens een afspraak om de bouw te bekijken en de knelpunten te bespreken. Ondertussen weten we wel dat er veel knelpunten zijn in Spanje, men doet per slot van rekening niets, maar dan ook niets op papier of volgens afspraak. De praktijk daarentegen valt daarom vaak des te meer mee. Nu is de voornaamste taak om tot een afronding te komen en de aannemer lijkt nog geen haast te maken. Tja, mij kan het ook niet heel veel schelen want de volgende groep apen kan pas in oktober naar Spanje vervoerd worden.

Het hekwerk van de buitenverblijven was wel behoorlijk opgeschoten en dat terwijl we dat helemaal in eigen beheer uitvoeren met lokale bouwvakkers onder leiding van Paul Hammond, een Britse expert in het ontwerp van dierenfaciliteiten; en heel bijzonder: we zitten zelfs onder het budget! Wel komen we ook hier wat verrassingen tegen: als je harmonicagaas van 200 mazen hoog, tracht vast te vlechten aan een strook van 198 mazen dan lukt dat niet. Nou daar zijn ze in die fabriek nu ook achter gekomen foutje, bedankt!

< Vorige   Volgende >