Duifje

28 mei: De nodige files zorgen ervoor dat ik pas om 21.00 uur voor de deur van de buurvrouw sta en samen met haar ga kijken bij onze donateur. Gewaarschuwd voor wat ik zal aantreffen stap ik binnen maar dit had ik niet voorzien. In de woonkamer staat het meubilair opgestapeld met kleden er overheen. Alle katten uit de buurt hebben hun geurspoor achter gelaten en op een bank in de achterkamer ligt mevrouw.

Ik herken haar meteen als iemand die ook al eens bij ons op bezoek is geweest, alleen had ik toen niet de link gelegd met het eerdere telefoongesprek. Ofschoon mevrouw behoorlijk wat morfine slikt tegen de pijn is ze veel helderder dan je op grond van wat je daar ziet zou verwachten. Het is een blij en vrolijk mens, ze is blij dat ik gekomen ben want ze maakt zich zorgen over 'Duifje'. Na een tijdje gepraat te hebben besluiten we naar boven te gaan waar Duifje woont.

Ook op de trap en de overloop ligt het helemaal vol met huisraad. Mevrouw strompelt voor me uit de trap op en ik blijf vlak achter haar om haar op te vangen als zou komen te vallen. De enige deur die niet gebarricadeerd is, geeft toegang tot het domein van Duifje. Bij binnenkomst moet ik constateren dat hier al de nodige tijd niet meer is schoongemaakt, maar Duifje heeft daar weinig last van. Voor ik het weet landt Duifje op mijn hoofd en begint in mijn haar te pikken. Met de veel te lange nagels kan ze zich echter nauwelijks vasthouden en glijdt dus op de grond. Samen met mevrouw zoek ik een plekje om even te gaan zitten opdat Duifje even aan me kan wennen.

Aandoenlijk

Na een half uurtje is Duifje rustig en kan ik haar met de hand vangen; Duifje gaat in een transportkennel en we strompelen weer de trap af. Mevrouw is duidelijk moe en gaat weer even liggen, ik zet de kennel met Duifje naast haar neer. Het afscheid tussen deze mens en dier grijpt toch wel aan. Ongeveer 11 of 12 jaar hebben ze met elkaar opgetrokken en de band tussen de twee is duidelijk aanwezig.

Na een tijdje is het dan zo ver dat ik naar huis moet, mevrouw heeft er vrede mee, want ze realiseert zich dat ze toch ook niet meer voor Duifje kan zorgen en dat de duif daardoor ook wat vereenzaamt daar boven. Het is rond middernacht als ik thuis aankom, Duifje zet ik zo lang even in de schuur, nu eerst even een hapje eten en dan naar bed. Mijn kinderen hebben het verblijf voor Duifje gereed gemaakt, morgen kunnen we inhuizen.