Daags voor de opening van Primadomus

Maandag 16 november

De chimps zitten nu wel in Primadomus, maar we hebben nog een flink project te gaan, namelijk de feestelijke opening van het project op de 24-ste. De organisatie werkt keihard om dit tot een succes te maken maar natuurlijk zitten er ook wel wat zaken tegen. Wat wel duidelijk is, is dat het animo van mensen om er bij te zijn enorm is! We zullen een wat groter vliegtuig moeten vragen want we passen er anders gewoon niet in. Ook een afspraak om bij te praten met onze collegas in Brussel: De Eurogroup for Animals. Met hen trachten we de regels in Europa voor dierenwelzijn naar een hoger niveau te krijgen, met wisselend resultaat, Brussel is niet de plek van de snelle veranderingen... We merken na enkele minuten al dat we volledig op een lijn zitten, wat kan samenwerken toch heerlijk zijn!

Dinsdag 17 november

Hoor net dat Martin Gaus en Loretta Schrijver ook mee gaan naar Spanje. Das een hele opluchting want dat hebben we naast ons bestuur in ieder geval een paar mensen in het vliegtuig die onze gasten een beetje kunnen bezig houden en die ook herkend worden. Ik zal zelf de gasten pas in Spanje zien want ik vlieg het weekend al daar naartoe. Vandaag ook de speeches schrijven voor Olga Martin (onze Spaanse coördinator), Theo Strengers (voorzitter van het bestuur) en mijzelf. Beetje goochelen met talen want Theo wil een deel in het Spaans doen en de rest in het Engels, Olga gaat in het Spaans spreken maar de breefing doe ik in het Engels, en zelf zal ik het in het Engels doen. Het is al in de vroege uurtjes voordat ik op de knop verzenden kan drukken. Nu maar hopen dat ze snel reageren opdat ik het deze week nog kan afmaken.

Woensdag 18 november

Ik begin de dag met een bezoek aan de tandarts. Lastig om antwoord te geven op de vraag hoe `hoe is het nu bij AAP tijdens de crisis` als iemand net twee vingers in je mond heeft gestoken. Geen gaatjes! Mooi want dat zou me ook helemaal niet goed uitkomen. Een van onze donateurs belde me dat ze niet mee kon naar Spanje vanwege haar gezondheid: ik hoor de tranen in haar stem... Dan twee afspraken en even een handje schudden met onze collegas van het Jane Goodall Institute die een bezoek brengen aan AAP. Zelf kon ik er eigenlijk niet bij zijn maar Constantine neemt het van me over. Ik geloof dat ze het niet beter kunnen treffen. Zelf ren ik naar ons filmzaaltje waar 30 ongedurige leerlingen van groep 7 van de school van mijn eigen kinderen door mij rondgeleid zullen worden. We hebben een leuk gesprek over de vraag of de kakatoe van een van de kinderen nou wel of niet gelukkiger zou zijn als hij een soortgenoot zou hebben. Ik draai de vraag om en vraag hen of ze ooit gelukkig zouden kunnen worden in een groep Kakatoes. Dat verheldert een hoop! De rondleiding verloopt wat moeizaam. Hoe vaak je kinderen ook vraagt om afstand te houden en vooral geen vingertjes door het gaas te steken... Plots weet ik weer waarom we leeftijdslimiet hebben en ook een beperkte groepsgrootte.

Vrijdag 20 november

De organisatie voor de opening staat redelijk op de rit; in ieder geval kunnen we er nu niet veel meer aan doen. Het draaiboek ziet er redelijk goed uit maar je weet dan natuurlijk nog niet wat er niet in staat. De tent wordt in Spanje vandaag opgebouwd terwijl het daar fors waait. Hoop datie er dinsdag nog steeds staat. Heb veel werk aan de breefing voor Jane Goodall. Wat zijn de onderwerpen waarover ze vooral wel, en waarover ze vooral niet moet spreken in de persconferentie en haar speech. Dr liggen best wel wat gevoeligheden in Spanje die we vooral niet in het openbaar moeten behandelen. Ik hoop dat ze wat tijd heeft om dit allemaal te lezen want het is ondertussen bijna 2 A-4 tjes lang geworden.

Zondag 22 november

Vandaag zou mijn vader jarig geweest zijn (overleden in 1990). En ofschoon ik niet zon familiemens ben merk ik toch dat zon datum blijft hangen. Niet veel tijd om te mijmeren want vanmiddag vertrek ik samen met een flinke ploeg naar Spanje om de voorbereidingen te treffen voor de opening. Gelukkig brengt Sabine me even naar Schiphol want ik heb weinig zin om met alle spullen in de trein te gaan. Op Schiphol blijk ik de laatste te zijn, de groep is compleet en we kunnen door de douane. Het vliegtuig zit behoorlijk vol dus we zitten verspreid. Geeft me wel de kans om nog wat te werken; heb mijn laptop natuurlijk meegenomen. In Villena gaan we gelijk door om nog even snel een hapje te eten; grappig dat daar niemand opkijkt als je om 22.00 uur een kroeg binnenstapt en wat tapas en een tinto bestelt. We liggen pas rond 01.30 uur in bed. Niet verstandig, wel gezellig om je collegae eens in een totaal andere setting te zien en te spreken.