Coins for care

Zaterdag hebben we een aantal besprekingen en nemen we even de tijd om een beetje door de stad te slenteren. Bij een van de boeddhistische tempels staan een paar heilige koeien, midden in de stad die door een man bananen gegeven worden. 20 meter verderop ligt een zwerver die volgens mij al enige tijd niet meer gegeten heeft. Op de hoek van het plein zit een klein meisje die bloemen verkoopt, een soort afrikaantjes die volgens mij bedoeld zijn om te offeren in de tempel.

Ze vraagt waar ik vandaan kom, ik vraag haar naar haar naam en leefijd: ze is net 9 jaar geworden en haar broertje is 6, het vriendje dat ook naast haar zit te verkopen is ... en zo wordt de hele ploeg aan me voorgesteld. Ik realiseer me dat het niet lang zal duren voor de geldvraag gesteld zal word, maar het is zon aandoenlijk lief kind dat ik me toch laat inpakken. En jawel, do you have coins for me? Ik aarzel een moment om mijn portemonnee pakken, ze lijkt me geen lijnsnuivertje maar toch ben ik zeer gewaarschuwd voor bedelende kinderen. Ze verduidelijkt haar vraag, coins, for my coin collection! Die vind ik echt zeer origineel dus ik pak mijn beurs en schud alle muntjes eruit en geef die hand kleingeld aan haar. Ik zie dat het best veel is voor Nepalese begrippen, er zitten twee euros bij, heel wat quarter dollars en andere valuta die we onderweg vergaard hebben. Ze kijkt aandachtig naar de muntjes, ze worden een voor een beoordeeld en ik wil weer weglopen voordat de verzameling briefjes ook aangevuld moet worden als haar hand naar me uitsteekt en alle Amerikaanse munten, het twee eurostuk en het Nepalese kleingeld terug geeft. I do not need those, I allready have them!