Capucijner en veel tranen


Actueel - David's blog  |  zaterdag, 26 juni 2010

Het wachten was op een capucijnaap die mee mag naar Almere. Twee hoogblonde dames reden het terrein op met in de kofferbak een kenneltje met inhoud. Hun verhaal was even naïef als schokkend; bij een dierenwinkel hadden ze een aapie gekocht maar tot ieders verbazing werd de kleine jongen agressief. Ingesnoerd in een soort tuigje kijkt hij ons brutaal aan. Persoonlijk heb ik groot respect voor capucijnapen; van alle bijtincidenten die met apen plaatsvinden zal meer dan de helft met deze dieren zijn. Ze zijn slim, razendsnel, hebben vlijmscherpe tandjes en weten je met verleidelijke blikken tot een aanraking te verleiden en dan...

CapucijnaapDeze kleine Pepito liep zonder problemen over in een transportkistje waardoor we precies op tijd naar de volgende afspraak konden: een adres midden in Alicante waar een berberaapje op 3-hoog achter woont. Grappig genoeg is ook deze eigenaar schuldbewust en wil graag voor de camera uitleggen waarom het niet meer gaat. De tranen rollen veelvuldig, ook de andere familieleden wenen luid. Eigenlijk is het verhaal precies het zelfde als bij de capucijnaap. Uit medelijden gekocht bij een benzinestation vlakbij, maar nu wordt steeds duidelijker dat het gezin en de inrichting van de huiskamer ernstig te lijden hebben onder de aanwezigheid van een apenkind. Daarom is hij naar het balkon verbannen waar overigens ook nog een 4-tal forse honden wonen. Leuke boel daar.

De overdracht verloopt moeizaam; de eigenaar heeft veel tijd nodig om afscheid te nemen. Het berbertje tracht ondertussen aan zijn greep te ontsnappen, maar heeft niet op mij gerekend. Das effe schrikken. Nog nooit zo resoluut vast gepakt waarschijnlijk. De eigenaar kijkt me verwijtend aan vanwege deze kordate benadering en het aapje zoekt troost bij de baas. Het is net alsof je met een kind te maken hebt: als beide ouders niet een lijn trekken, biedt dat kansen voor tweespalt. Gelukkig zit hij even later in de transportkist en kunnen we weg. Op straat heeft zich ondertussen een groepje mensen verzameld; het is niet geheel duidelijk of ze het met ons eens zijn of niet. Ben blij als we even later de stad uit rijden op weg naar Almere: nog 2105 kilometer te gaan!