Bouw

We zijn bijna klaar met de bouw maar juist in de eindfase moeten we nog wel een paar problemen oplossen. Daarom is een van de andere adviseurs, Paul, vanuit Engeland overgekomen om mee te denken. Zijn specialiteit is het speciale hekwerk dat we nodig hebben om de dieren binnen te houden. Omdat het nieuwe verblijf voor bavianen en makaken gemaakt wordt, hoeven we het iets minder massief uit te voeren dan we hiervoor gedaan hebben voor de chimpansees.

Alle problemen die we vorige week hebben aangetroffen zijn ondertussen verholpen, ze zijn nu nog bezig de stoep te metselen en dan hoeven alleen nog de kooien gemonteerd te worden. Helaas konden we nergens geschikt gaas krijgen dus dat hebben we in Nederland moeten bestellen en dat wordt volgende week met een vrachtwagen naar Spanje gereden. Daar moeten we elke keer weer aan wennen, de Spanjaarden werken normaal gesproken met de materialen die ze kennen, als je dan iets vraagt wat ze niet direct kennen dan neigt men ernaar te antwoorden dat dat niet bestaat. Dan moet je vervolgens zelf op zoek en dat valt niet mee, Feike heeft al menig uurtje achter de computer gezeten op zoek naar gaas, trespa, polycarbonaat, hardstenen dorpels, LED lampen enz. Gelukkig maar dat hij niet te snel opgeeft, kost wel heel veel tijd. Het grappige is dat als je dan toch datgene gevonden hebt waarvan het bestaan aanvankelijk ontkend werd dat men dan net doet alsof het de gewoonste zaak van de wereld is; ".. tuurlijk, dat verkopen ze bij mijn neef Juanco ook, dat je dat niet meteen geprobeerd hebt..."

Rozemarijn

Om een uur of 5 zijn we klaar en pakken we de spullen in, tijd om weer rustig aan naar Alicante te gaan. Eerst nog een plantje uitgraven; onze hele finca (boerderij) staat boordevol met rozemarijn en mijn plant thuis is deze winter op onverklaarbare wijze om het velen gekomen. Dat is vervelend want ik gebruik het heel veel in ovenschotels, dus met een hele grote kolenschep ("...nee, een gewone spade hebben we hier niet...") het land ingelopen, Na enig haken in de stenige bodem heb ik twee plantjes losgemaakt, een voor mij en een voor Vasili. Nog een beetje aarde in een zakje om de overgang naar de Nederlandse bodem niet al te groot te maken (rozemarijn groeit het best op heel schrale grond) en dan hebben we de kruidentuin weer op orde.

Bij de lokale supermarkt halen we dan nog wat van de plaatselijke olijfolie, een litertje of 10 moet weer even voldoende zijn, en dan op weg naar de luchthaven.