Baeza |
|
Donderdag 29/04 20.00 uur; Bij aankomst in het klooster waar de universiteit van Andalusia een dependance heeft. Mijn contactpersoon (Mercedes Lasso, de directeur van de CITES autoriteit in Spanje) kan ik niet vinden dus ik slenter wat door het stadje en eet een broodje bij de lokale Pakistaan. Geheel tegen mijn gewoonte in lig ik voor 01.00 uur in bed, morgen moet ik eerst mijn presentatie afmaken maar de techniek laat me in de steek.
Bij het ontbijt tref ik Mercedes en een aantal andere docenten. Er blijkt ook iemand bij te zijn van de Europese commissie uit Brussel die de cursus komt beoordelen. Met hem (hij komt uit Italië) kan ik nog even van gedachten wisselen over onze Europese plannen. Hij geeft zichzelf niet geheel bloot maar ik geloof dat hij wel met onze ideeën uit de voeten kan. Ik eet snel mijn tostado com salsa de tomata en wat olijfolie. Drink mijn cafe con leche, en een glaasje suma de naranga. Heb nog twee uur voor mijn college, Mercedes helpt me aan de nodige kabeltjes en andere hulpmiddelen. Helaas lukt het me niet om de video die ik wil laten zien in mijn presentatie te krijgen, daarom gooi ik de volgorde weer om en net op tijd ben ik klaar. Samen met Mercedes en een Amerikaanse CITES expert gaan we lunchen en om 15.30 uur kan ik van start gaan. CollegeEindelijk eens iemand die me aankondigt als Professor Van Gennep! Heerlijk gevoel! Mercedes leidt mijn lezing in en dan gaat alles fout. De video wil niet starten, het geluid werkt niet en de laptop is zo traag dat de zaal onrustig wordt bij iedere toets die ik beroer en duidelijk niet tot het gewenste resultaat leidt. Een technicus van de Universiteit lost het probleem op en na een valse start kan ik dan echt beginnen. Ik heb ruim 2 uur de tijd en die heb ik ook wel nodig omdat ik met de zaal in discussie ga. Dit jaar zit er een zeer enthousiaste groep studenten, veel discussie en eigen inbreng. Kuwait, Libanon, Panama, Bolivia, Mexico, Servie, Italie, Ethiopie, vele andere Afrikaanse landen die nogal stil waren, Colombia en . Geweldig veel toekomstige collegae en ze hangen aan mijn lippen. Ik vrees dat we nog veel van deze mensen bij AAP op bezoek gaan krijgen, om iets op te pikken van de manier waarop we AAP laten functioneren. Na ruim 2 uur wordt me duidelijk gemaakt dat ik moet afronden, de discussie (met vrijwel de gehele ploeg studenten) zetten we voort buiten de collegezaal. Een fikse opsteker.
|