Aankomst

De trip naar Saarbrücken verliep voorspoedig, rond 17.30 uur waren we in de dierentuin. Daar had men pas veel later op ons gerekend en was men er dus van uitgegaan dat Guidage die nacht nog in de auto zou blijven in haar transportkist. Dat vinden wij een minder goed idee dus worden wat lieden bijeen getrommeld om even te helpen bij het uitladen. Nou, dat heb ik geweten...

Wat een loodzware kist en dito chimpansee. Het zweten staat me nader dan het lachen en mijn spieren gillen het uit. Na een half uurtje martelgang hebben we de krat voor de luikopening gekregen en mag Guidage overlopen naar een binnenverblijf. Op dat moment begint de Duitse Manschaft (5 chimpansees sterk) luidkeels te joelen en vertwijfeld kijkt Guidage om zich heen... 'Wat gebeurt hier???', zie je haar denken. Gelukkig hebben Iris en ik wel enig overwicht op haar dus even later volgt ze ons naar binnen waar haar bedje gespreid is. We blijven nog een uurtje bij haar opdat ze zich een beetje veilig kan voelen en gaan dan naar het hotel.

Ik vrees dat we zo vies zijn dat we voor we gaan eten even kort moeten douchen. Mijn hotelkamer (op mijn bed ligt een briefje met de boodschap dat het een Kaiserlichen nacht moet worden) heeft betere tijden gekend. De WC spoelt niet door, de lampen doen het niet, de TV trouwens evenmin. Toch vind ik dit soort hotelletjes te verkiezen boven de grote ketens zoals Formule I, Campanille of Etap waar je in een plastic kamer met onvernielbaar interieur moet slapen.

Donder

Het is bijna half negen in de avond voor we weer beneden zijn en ergens wat kunnen gaan eten. De keuze valt op een buitenterras van een echt Duits tentje. Terwijl we gaan zitten vallen de eerste regendruppels maar we houden vol. Een paar biertjes en onze maaltijd later besluit ik in de stad op zoek te gaan naar een pinautomaat want mijn geld is op. Iris en Frank gaan direct naar het hotel; goed besluit want nog geen 5 minuten later barst er een onweer los zoals je zelden eerder hebt gezien. Op dat moment zijn de andere twee al bijna binnen en ik sta midden op een totaal onbeschermd plein. Geen jas, alleen een T-shirtje (nogal nat en koud), het water staat zelfs in mijn schoenen. Na een uur zoeken en veel vragen geef ik het op, Saarbrücken heeft s nachts geen behoefte aan geld, en ik heb het bar koud. Ik ben blij als ik even later op mijn kamer onder de dekens kan kruipen. Het was een lange dag.