De Woede van Koko |
Al jaren krijgen we klachten van toeristen die in Macedonie (Skopje) in de dierentuin dieren aantreffen die er slecht bij zitten. Verouderde verblijven en dito verzorging. Maar vooral ook veel eenzame dieren. Verrassend veel klachten gingen over Koko, een jong chimpansee mannetje die al 13 jaar in eenzaamheid leeft nadat zijn vader en moeder binnen 9 maanden na zijn geboorte overleden.
De trip naar Macedonie maakten we in gezelschap van een filmploeg van het Belgische TV programma Dieren in Nesten die graag meemaakten hoe zon transport verloopt. De eerste kennismaking met Koko verliep wonderlijk goed. Koko ontstak niet zoals voorspeld in grote woede, maar sloot al snel vriendschap met ons. Binnen een half uur zaten we elkaar te vlooien en waren we dikke maatjes. De verdoving van de chimp verliep minder soepel. Koko was absoluut niet van plan zich over te geven aan de verdovingsploeg, en die op hun beurt waren niet heel erg bedreven in het bedienen van een blaaspijp. Deze martelgang duurde uiteindelijk 3 uur, toen raakte de tweede pijl zijn doel en viel Koko in een diepe slaap. Ondertussen hadden we wel mogen meemaken hoe Koko zich gedraagt als hij echt kwaad is; dat is niet mis! Enkele uren later zaten we met Koko in het vliegtuig en vertrokken we naar Schiphol. Eenmaal geland kregen we opnieuw te maken met De woede van Koko. Terwijl we taxiënd naar de gate gingen leekt het net alsnof we een bobbel in een van de banden van het vliegtuig hadden, er bonkte iets vlak onder ons. Vreemd genoeg ging dat bonken gewoon door toen we tot stilstand kwamen; Koko was boos, heel boos! Ondertussen zit hij bij ons in de quarantaine en wacht gelaten de uitslagen van het bloedonderzoek af. De Europese Dierentuin Associatie (EAZA) gaat samen met Skopje Zoo kijken hoe ze de condities van de tuin snel kunnen verbeteren opdat de dieren daar wel een toekomst hebben. Wie weet kan Koko ooit, samen met een groep soortgenoten terug naar Macedonie.
|
