The girl next door

Het is zondagochtend. In alle rust, want zo doen wij dat graag op zondagen, ronden we de werkzaamheden in de buitenverblijven van de chimpansees af. Groentjes rondgestrooid, appeltjes verstopt en ijsjes opgehangen (lees: enorme ijsblokken formaatje emmer, met druif, banaan en peer). En dan als finishing touch verse wilgentakken in het verblijf van de groep van Huub omdat de blaadjes en de bast daarvan zo lekker smaken en omdat de rest van de tak gebruikt kan worden als gereedschap om ook bij die appels te kunnen die de verzorgers net even buiten bereik hebben gelegd. Wij vinden dat de chimps namelijk best een klein beetje mogen werken voor hun eten, zelfs op zondag als we collectief besluiten om het vooral rustig aan te doen.

Maar de dieren van deze groep denken daar deze zondag blijkbaar heel anders over en lopen ongeduldig heen en weer voor het (nog gesloten) luik naar buiten. Zij moesten binnen wachten terwijl wij in de buitenverblijven waren, en als we terug binnenkomen, ijsberen ze onrustig bij het (nog gesloten) buitenluik. Vooral Fuad is geïrriteerd en denkt er zelfs over om ons voor straf te bespugen met water uit de kraan die heel toepasselijk precies daar geïnstalleerd is waar wij de luiken moeten bedienen. En alleen omdat wij direct aanstalten maken om het luik te openen loopt Fuad weer van ons weg en slikt het water in. Wel worden we nog even getrakteerd op een boze blik die hij over zijn schouder werpt terwijl hij door het luik naar het buitenverblijf loopt. Dat zal ons leren..

Het zijn de vier mannen uit de groep die het meest haast hebben om naar buiten te gaan. Maar niet om de moeite die wij even daarvoor hadden gedaan om onze chimps van een prettige zondag te verzekeren. Alle aandacht gaat deze ochtend naar Phil, een chimpanseevrouwtje in de groep ernaast. Normaal gesproken is Phil helemaal niet zo interessant. Ze is zelfs een beetje jongensachtig, heeft alleen aandacht voor groepsgenootje Peggy en houdt zich het liefst afzijdig van alles wat er in of rondom haar groep gebeurt. Maar nu is Phil in 'oestrus' en paradeert ze door het verblijf met een enorme zwelling. En het is die opzwelling van de genitaliën die haar op dit moment zo ongekend populair maakt. Een soort vlag die uithangt om het andere geslacht te laten weten dat ze vruchtbaar is. Voor een week of twee is onze jongensachtige Phil omgetoverd tot de mooiste, meest begeerde schoonheid ter wereld en droomvrouw voor iedere man. Althans, dat vinden onze chimpansee-heren. En dat vinden ze ook alleen in die twee weken dat haar zwelling zichtbaar is, daarna is de liefde snel weer bekoeld en valt ook Phil weer terug in haar gebruikelijke rol waarbij vrouwelijke charme ver te zoeken is.

Fuad eist vanaf de andere kant van het hek haar aandacht op; 'zie mij dahan, kom nou hiehier, joeehoeee!!!' Alles haalt hij uit de kast om haar te overtuigen van zijn mannelijkheid. Vermoeiend als dat is moet hij zich ook al druk maken om zijn drie groepsgenoten die vanaf een betere locatie ook al proberen haar het hof te maken. En dat gaat zomaar niet, want elk mannetje wil het alleenrecht om met een vrouwtje te mogen paren. De frustraties lopen hoog op en wederom wordt de mannelijkheid getoond. Maar deze keer richting elkaar en de vier mannen troeven elkaar af met stampende voeten, zwaaiende armen en indrukwekkende geluiden. Maar een beetje bluffen blijkt niet voldoende om de concurrentie op afstand te houden en ze hebben het er zelfs voor over om voor die mooie buurvrouw met elkaar op de vuist te gaan.

Een weekje later is alles gelukkig weer rustig. Phil is niet meer populair en de mannen zitten gemoedelijk met elkaar in het zonnetje. Ze vlooien elkaar uitbundig om de vriendschap, die even daarvoor nog op losse schroeven stond, te bevestigen. De mannen lijken een pact met elkaar te sluiten; nooit meer laten we een vrouw tussen ons komen want onze vriendschap is vele malen belangrijker dan welke vrouw dan ook… Uhm ja, heel slim hoor jongens, maar we weten natuurlijk allemaal dat 'nooit meer' slechts duurt tot de zwelling van de volgende dame… Tot die tijd is de legendarische quote "Keep your friends close, but your enemy’s even closer" bij jullie wel van toepassing lijkt mij!

Caroline Borst, Assistent Teamleider Chimpansee Complex