Blog: Java-apengroep van Jakob naar Aken |
|
Java-aap Jakob is eind juli met de dames Lunak, Ratu en Nenek vertrokken naar het Aachener Tierpark in Duitsland. Eigenlijk zou iedereen blij moeten zijn bij de verhuizing van weer een groep exoten naar een mooi nieuw thuis... Maar de gezichten van de verzorgers, die bij elk vertrek even afscheid komen nemen, laten zien dat ze de dieren toch zullen missen. Mixed feelings dus: het ‘hands-off beleid’ van AAP (waarbij we zo min mogelijk direct contact aangaan met de dieren) wil nog niet zeggen dat er geen emotionele band ontstaat met de dieren. Die band was voor verzorgster Wendy reden om eens mee te gaan met een herplaatsing, zodat ze pas in Aken afscheid hoefde te nemen van de Jakob en zijn groepsgenoten. Het liefst zou je alle verzorgers mee willen nemen, zodat ze kunnen zien dat de verblijven voor de dieren op hun herplaatsadressen goed verzorgd zijn en in veel gevallen ook een stuk ruimer. Zo was het ook in Aken.
Rob Elders, vrijwilliger chauffeur Foto’s: Wendy Robben, vrijwilliger verzorgster De groep van Jakob is vooralsnog in een gedeelte van het dierenpark geplaatst dat niet toegankelijk is voor publiek.
|
De directeur van het dierenpark, iemand die in Afrika had gewoond, heeft een duidelijke filosofie over mens en dier(park). Wat de mensen betreft: het park geeft onder meer biologielessen en ontvangt groepen van mensen met problemen, voor wie een bezoek aan het park - laten we het maar in AAP-termen zeggen - een verrijking kan zijn. Maar ook over de huisvesting en verzorging van de dieren is goed nagedacht. De verblijven zijn ruim van opzet en de dieren hoeven niet per sé gezien te worden; er zijn voor alle dieren voldoende plekjes om zich even buiten het zicht terug te kunnen trekken!
Jakob en zijn groep hebben de reis goed doorstaan. Hoewel de reis en de vrijlating in een nieuw verblijf altijd de nodige onrust veroorzaakt, gingen de dieren vooral onderzoekend hun nieuwe binnenverblijf in. Zoals het een echte alpha-aap betaamt, nam Jakob het initiatief tot het verkennen van het ruime buitenverblijf. De dames volgden, alert en oppassend (je weet maar nooit) en vooral nieuwsgierig. Binnen tien minuten had Jakob gevonden wat hij zocht: een afgezaagde boomstronk aan de voorzijde van het verblijf. Hij ging daar zitten (zoals we dat ook bij AAP van hem gewend waren) alsof hij wilde zeggen: ‘Het is goed zo, mij krijg je hier niet weg’.Actueel
Volg ons!
Reacties
Dieren zijn voor mij heel belangrijk.
Een kat heeft mij uit een diepe depressie gehaald! Ze is nu 15 jaar.
Jullie doen geweldig werk.
Ik hoop dat hij daar nog lang mag genieten van een gelukkig leven met zijn groep.
Lutut is nu onze nieuwe adoptie aap. Weer met een hele andere trieste geschiedenis qua herkomst. En wie weet krijgt hij in de toekomst ook wel zo'n mooi nieuw plekje als Jacob heeft gekregen.