Blog: Naar Zuid-Afrika

Kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen grote zorgen... Maar met kleine of grote dieren gaat deze logica niet op.

Het transport van twee eekhoorntjes naar Zuid-Afrika kostte bijna twee jaar aan voorbereiding. De coördinatoren van de afdeling herplaatsing beginnen een project altijd met de zogenaamde acquisitiefase. In die fase sturen we informatie over een bepaald dier of een bepaalde groep dieren naar mogelijk interessante dierenparken. Zodra er belangstelling is voor het aangeboden dier, wordt er veelvuldig overlegd; hoe zou het beoogde verblijf eruit gaan zien? Hoe groot, met welke inrichting, met hoeveel soortgenoten worden de dieren samengevoegd, hoe is de verzorging enzovoorts enzovoorts. Een berg aan informatie wordt verzameld en vastgelegd in het acquisitie project document. Dit document gaat ter beoordeling naar het hoofd van de afdeling Opvang en Rehabilitatie; de propositie fase. Zij bekijkt alle in het document genoemde aspecten van de ontvangende partij, luistert naar de mondelinge toelichting en geeft haar goedkeuring aan het project… of niet.

Het project van de twee grijze eekhoorns naar het Zuid-Afrikaanse park 'Birds of Eden' kreeg goedkeuring en schoof wederom een fase verder; de uitvoerende fase.

En toen begonnen de tegenslagen.

Allereerst moesten we de veterinaire importeisen verkrijgen. Na drie maanden ontvingen we, in plaats van de importeisen, het verzoek om uitgebreid te motiveren waarom wij deze dieren naar Zuid-Afrika wilden sturen. Wie waren wij, waar kwamen de dieren vandaan, naar wie zouden ze gaan en waarom? Enkele weken later werd ons verteld dat we eigenlijk eerst op een andere plek om toestemming voor het transport moesten vragen. Pas daarna konden we wederom contact opnemen en zou het minimaal zes maanden gaan duren om een volledige risicoanalyse uit te werken. Er was niets aan te doen, en geduld is een schone zaak.

Een jaar later hadden we de veterinaire importeisen binnen. Een punt van zorg was de eis dat de vrouwelijke eekhoorn moest worden gesteriliseerd. Het kán wel, maar eekhoorns zijn bijzonder stressgevoelig en het opereren op een dergelijk klein dier is niet zonder risico. We besloten daarom om twee mannen in aanmerking te laten komen voor deze reis. Zij moesten van tevoren wel gecastreerd worden maar dat vormde een aanzienlijk kleiner risico. Gelukkig maakten de Zuid-Afrikaanse autoriteiten geen probleem van de wissel en konden we verder met het afvinken van de andere eisen die werden gesteld. Ieder woord, iedere letter werd tussen de twee landen onder een microscoop gelegd. Maanden later waren zowel de Nederlandse als de Zuid-Afrikaanse veterinaire autoriteiten akkoord.

We zochten een vlucht uit, stelden transport documenten op en pasten de transportkist aan om twee flinke knagers binnen te houden. De diertjes moesten 30 dagen voor vertrek in pré-export isolatie. Toen we de veterinaire autoriteiten hiervan op de hoogte stelden, bleek de (tot in den treure overlegde) veterinaire tekst daar onvindbaar. Ondanks smeekbedes en kopieën van correspondentie, moest de tekst opnieuw worden aangevraagd en geaccordeerd. Dezelfde woorden werden door ieder nieuw oog anders beoordeeld, een zenuwslopend proces maar gelukkig begreep men toch ook dat we nu werkelijk haast hadden.

In alle consternatie zagen wij bijna over het hoofd dat er een bloedtest nodig was om aan de veterinaire importeisen te kunnen voldoen. Geen enkel Nederlands lab bleek de test te kunnen doen, we moesten dus uitwijken naar het buitenland. De tijd tikte door.. De test was goed! Acht dagen voor het transport werd ons verteld, dat er op de reeds geboekte vlucht tóch geen knaagdieren mee mochten. Met eindelijk een beetje geluk vond de vrachtagent een alternatieve vlucht en leek alles rond.

Maar helaas: paniek! Uit Zuid-Afrika kwam bericht dat de afgegeven importvergunning niet klopte! Het document dat eerst goedgekeurd was moest nu toch anders! Tot twee keer toe kregen we een nieuwe, verkeerde, versie opgestuurd. Slechts 24 uur voor vertrek hadden we het vereiste document in handen. De eekhoorntjes vertrokken zoals gepland, op 4 april richting Schiphol en een halve dag later ontvingen we al bericht dat ze goed waren aangekomen!

Een zo snelle, en ogenschijnlijk zo eenvoudige reis...

Carolien Hoogenhout, Herplaatsing