Verhalen over onze dieren

De één z’n creativiteit is de ander z’n brood

Als je met apen werkt is het goed om creatief te zijn. Creatief met verrijking, vangen, voeren en dergelijke om zo je doel te behalen. Maar soms moet je oppassen dat je niet té creatief wordt. Uiteraard geldt dit voor verrijking (want je moet een puzzel niet al te moeilijk maken, wil het dier er nog lol aan beleven) maar dit bleek ook op een ander vlak.

Views (440)

Kantoormedewerkster Bubba

Ik werk inmiddels bijna tien jaar bij AAP en heb vele dingen meegemaakt. Eén van de dingen die ik nooit zal vergeten, is onderstaand avontuur. Achteraf hebben we er nog vaak om gelachen :-).

Views (513)

Antropomorf?!

Je moet binnen de dierverzorging oppassen dat je de dieren niet al te antropomorf (vermenselijken/ menselijke eigenschappen toekennen) behandelt. Maar toch kun je er soms niet onderuit dat bepaalde situaties alleen maar zó geïnterpreteerd kunnen worden.

Views (572)

Judy en het eikeltje

Herfst 1988, Amstelveen - Riga was bezig met het introduceren van een acht maanden oud Monameerkatje in een groep soortgenoten. Op die bewuste dag zat Riga met het kleintje in het verblijf van de Monameerkatten, en om alle dieren eromheen een beetje bezig – en dus rustig - te houden, werden er eikels gestrooid.

Views (512)

Hangjongere

Daar hing ze, boven mijn hoofd, aan het gaas van de kooi. Ze sliep niet, wat ze als nachtdier behoorde te doen, maar keek me met gereserveerde belangstelling aan – niet echt nieuwsgierig, maar beslist ook niet bang. Om oogcontact te vermijden en haar toch te kunnen bekijken, vestigde ik mijn blik op haar maatje, dat ze innig vasthield. Met zijn witte vacht en bolle kraaloogjes leek hij niet veel op haar, maar met enige moeite kon je in zijn snoet wel een hond herkennen.

Views (628)

Het Mojo-moment

In maart 2011 arriveerde chimpansee Mojo bij Stichting AAP. Deze vriendelijke chimp was bijna 40 jaar geleden aangeschaft door een – inmiddels hoogbejaarde – Belgische vrouw. Toen Mojo klein was nam hij waarschijnlijk ‘gewoon’ deel aan het gezinsleven, maar zoals alle andere chimpansees kwam ook hij in de puberteit en werd net zo sterk als zeven volwassen mensenmannen. Het arme dier werd daarom opgesloten in de donkere en vieze garage van de vrouw en eten kreeg hij door een luikje tussen het huis en de garage. En wat voor eten...

Views (935)

Lampongaap Piep

Haar geboortenaam was een echte tongtwister (Peluczio) en daarom is ze Piep genoemd. Veertig dagen zat lampongaap Piep in het kabinet van de dierenarts in Calais te zitten. Met grote droevige ogen zat ze op de vensterbank, borstelde mechanisch haar armetierig dunne haartjes en keek verstoord op als er iemand binnenkwam.

Views (1349)

Numa

In mei 1993 liet een telefoontje van de Inspectiedienst weten dat er op Schiphol een aapje in beslag genomen was. Een baby-mangabey van nog geen drie maanden oud. Hij was verpakt in een klein vuil kistje waarin hij zich vastklampte aan een vuil nat lapje. Koud en ondervoed werd hij uit het kistje gehaald. De douanebeambte stopte het diertje direct onder zijn trui om hem weer wat op temperatuur te krijgen.

Views (536)

Billenkoek

Voorheen maakte brood ook deel uit van het dieet van de meeste primatensoorten. Brood was in veel gevallen een favoriet item, zelfs favorieter dan - zoals je eerder zou verwachten - items zoals banaan, mango en andere fruitsoorten. Dat was ook het geval bij de mantelbavianen van de oude groep van Tarzan. Als er gevoerd werd moest je er goed op letten dat niet enkel de hoogsten in rang het brood te pakken kregen, maar ook de dieren halverwege de hiërarchie. De laagsten in rang visten meestal achter het net, want sociaal gezien was het niet verstandig om hun iets toe te schieten.

Views (767)

Benji en zijn belletje-balletje

Dit verhaal is geschreven voor een verhalenwedstrijd in het kader van het 40-jarig bestaan van AAP. Meer verhalen uit de verhalenwedstrijd vind je hier.

Graag wil ik iets vertellen over groene meerkat Benji, toen hij in quarantaine zat tot en met zijn verhuizing naar de Zoogdierafdeling. Toen Benji binnenkwam wisten we nog weinig over hem, maar we kwamen er snel achter dat zijn gezichtsvermogen heel slecht was. Hij liep frontaal tegen een muur aan en daarna tegen het hek. We zijn daarom meteen zijn verblijf aan gaan passen...

Views (896)

Ndoto of de kracht van samenwerking

Een klein aapje op een krabpaal, met een belletje om, kijkt vragend in de camera: dat was het beeld van Ndoto vlak na zijn aankomst in een Frans dierenasiel, september 2005. Vier maanden oud was ie, als baby’tje in Marokko bij de moeder weggehaald, meegenomen naar Frankrijk en in beslag genomen. Op het politiebureau in Dreux hadden ze geen idee waar ze met hem naar toe moesten; ze vertrouwden hem toe aan een lokaal asiel. Daar hadden ze al veel vreemde kostgangers gehad, maar nog nooit een aapje. Iedereen smolt voor Ndoto.

Views (559)

Nandoe's rule!

Elf jaar geleden kwam ik als groentje binnen bij AAP. Alles was nieuw voor me. De ene uitdaging na de andere diende zich aan. Ondertussen kan ik vele verhalen vertellen over de voorbije jaren. Eén gebeurtenis blijft me aardig bij: het vangen van de nandoe’s (kleine struisvogels).

Views (582)

Niet meer loslaten

28 april 2009 – ontmoeting

Het is toch niet te geloven. Zo soms komt er ineens een naar gevoel boven. Beklemmend, maar leidend tot vastberadenheid. Niet meer loslaten. Het is me meteen duidelijk: dit wordt geregeld. Hoe dan ook.

Views (672)

Met of zonder uitjes?

In 12 april 2006 neemt een man contact op met AAP met het volgende verhaal: Zijn zoon werkt op het schip de ‘Alblasgracht’ dat onderweg is vanuit Nieuw-Zeeland naar Nederland met een lading uien. Er is aan boord een verstekeling ontdekt, een dier. De vraag is of wij het dier kunnen redden; de zoon is bang dat de kapitein zijn dreigement dat hij het overboord zal gooien, in praktijk brengt. Het is nog enkele dagen varen tot ze aankomen in Moerdijk.

Views (574)

'Down memory lane' met AAP-dieren

Toen ik in april 1998 bij stichting AAP kwam werken in de dierverzorging bij de primaten, wist ik maar een beetje over hun gedrag en de diverse soorten. In elf jaar heb ik dit ruimschoots goedgemaakt en veel leuke, spannende en andere dingen met de dieren meegemaakt.

Views (556)

Oú est le camion?

Toen het verzoek kwam of iemand onze Ina, een Tonkinmakaak van vier jaar oud, naar een herplaatsadres in Frankrijk wilde brengen en in één moeite door bij een Franse particulier een mantelbaviaan op wilde halen, kwamen Ivonne en ik als gelukkigen uit de bus. Met alle benodigde papieren op zak reden wij opgetogen (we kletsten wat af, zo zonder enige vorm van stereo, en met een flinke deuk naast de zijdeur die zorgde voor de nodige ruis) richting Clermont Ferrand, zo’n 1000 km. van Almere vandaan.

Views (524)

Met 3 maki's naar Zwitserland

Almere, januari 2007. Het is 7.00 uur in de ochtend, buiten is het donker en koud. Binnen staan drie kennels met evenzoveel ringstaartmaki´s; Mitsinjo, Sambava en Betroka. Voor hen is het een grote dag; ze staan op het punt om hun verblijf bij AAP te verruilen voor een nieuwe toekomst in de dierentuin van Basel in Zwitserland. Nog een kleine zeven uur rijden scheiden hen van hun nieuwe onderkomen en toekomstige groepsgenoten.

Views (496)

Stevie Wonder

In de zeven jaar dat ik als dierenarts bij AAP werk, heb ik een enorm aantal mooie, trieste maar ook spannende dieren mogen behandelen en onderzoeken. Zo waren er dieren die meer dood dan levend binnenkwamen, uitdagende klinische vraagstukken, ontsnapte chimpansees, succesvolle – en ook minder succesvolle - operaties en lange dagen met preventieve behandelingen. Elk dier, elke patiënt verdient het om een verhaal te krijgen...

Views (926)

Ontsnapt en nergens meer te vinden

In mei 2001 arriveerde er bij AAP een prairiehond, die in een gezellig ingericht verblijf gehuisvest werd. Het dier was direct actief bezig de nieuwe inrichting te verkennen én te herzien. Een gezond en ondernemend baasje bleek het te zijn.

Views (502)

Op het verkeerde been gezet

Wanneer dieren een wond aan hun been hebben kan het ontzien van het been een maatstaf zijn voor het geven van een pijnstiller en vervolgens voor de continuering van de medicatie. Zo ook bij de volwassen berberaap Ayoub. Hij had ’s avonds een wond aan zijn been gekregen en de volgende ochtend gebruikte hij zijn been niet en hield hem opgetrokken wanneer hij liep. Het was de bedoeling dat wij hem hiervoor medicatie (Metacam) zouden geven maar het was niet mogelijk om een in rang laaggeplaatst dier als Ayoub (wat hij destijds was) zijn medicatie in de groep te geven zonder de nodige ruzies. Hierom werd besloten om eerst de groep buiten te laten en hem dan zijn Metacam te geven. Dit ging prima en Ayoub snapte al vrij snel dat hij achter moest blijven, want dan kreeg hij iets lekkers.

Views (460)